WEBLOG jasper hoorweg

NOORDERLICHT FOTOMANIFESTATIE

2011-09-11T05:59:00.000-07:00

Datum: 11 september t/m 9 oktober 2011
Hoofdlocatie: Der Aa-kerk, Akerkhof 2, Groningen
(Geopend: dinsdag t/m zondag van 11.00 uur - 18.00 uur)
Nevenlocaties: Noorderlicht Fotogalerie, Het Filiaal, Oude Postkantoor, Academie Minerva
Entree: Passe-partout dag: €10; Passe-partout maand: €15

Website: www.noorderlicht.com

sjghcjkljhh

li'p

© Gabriel Jones: UNTITLED SERIES (Verenigde Staten, 2010)

In opdracht van de rockband 'Arcade Fire' fotografeerde Gabriel Jones, in samenwerking met Vincent Morisset en Caroline Robert, verschillende buitenwijken in Texas. De serie onderzoekt de ervaring van het leven in Noord-Amerikaans suburbia en de herinneringen die een dergelijk jeugdlandschap kan inprenten. Uiteindelijk werden acht foto’s gebruikt voor acht verschillende covers van het album The Suburbs, dat goed was voor zowel de Grammy als de Brit Award 2011 in de categorie beste album.

© Manal Al Dowayan: AND WE HAD NO SHARED DREAMS
(Saoedi-Arabië, 2010)

Manal Al Dowayan onderzoekt het gevoel van vervreemding en eenzaamheid waaraan mensen in de stedelijke publieke ruimte ten prooi kunnen vallen. Dat doet ze door het stadslandschap – vastgelegd in groot formaat zwart-wit – als canvas te gebruiken voor grafische technieken die refereren aan straatkunst. Met de elementen die ze aan het beeld toevoegt, gaat ze in dialoog met de stad en worden onuitgesproken verhalen vertelt van verdriet, hoop en verlangen.

© Michael Wolf: TOKYO COMPRESSION (Japan, 2008-2011)

In steeds hetzelfde kleine metrostation in Tokyo fotografeerde de Duitse fotograaf Michael Wolf de gezichten en lichamen van forensen, platgedrukt tegen de ruiten van overvolle treinstellen. De passagiers ogen wezenloos, in gedachten verzonken en somber – ogenschijnlijk wordt de mens in ’s werelds grootste stedelijke conglomeratie gereduceerd tot vee. In zijn serie TOKYO COMPRESSION vergroot Wolf dit detail uit en verheft het tot symbool. Zo roept hij onherroepelijk de vraag op: kan de mens in de moderne megapolis zijn identiteit en waardigheid behouden?

© Giacomo Brunelli: THE ANIMALS (2005-doorlopend)

Op dieren gerichte straatfotografie, zo omschrijft Giacomo Brunelli zijn langlopende project waarin hij in allerlei omgevingen dieren fotografeert. Zijn foto’s laten zien hoezeer dieren zijn geïntegreerd in een door mensen gemaakte leefwereld. Maar het gaat de fotograaf vooral om de interactie tussen hem en het dier. ‘Zodra ik een dier dat ik wil vastleggen, zal ik het eerst negeren en dan najagen, op zoek naar een reactie. Soms staar ik slechts en kijk wat er gebeurt. Reacties verschillen: soms zijn de dieren nieuwsgierig, soms schrikken ze.’

Fotomanifestatie 2011: Metropolis - City Life in the Urban Age
Elk jaar organiseert Noorderlicht haar Internationale Fotomanifestatie, waarin uiteenlopende fotografische genres en series als hoofdstukken in een boek aaneen worden gesmeed tot één thematisch vertelling. De Noorderlicht Internationale Fotomanifestatie vindt afwisselend plaats in Groningen en Leeuwarden. Dit jaar in Groningen.

Sinds het begin van deze eeuw woont meer dan de helft van de wereldbevolking in steden. Metropolis – City Life in the Urban Age toont de vele gezichten van de moderne stad.

Nooit groeide het aantal stadsbewoners harder dan de afgelopen decennia. Het versterkte de rol van de stad als cultureel, economisch en sociaal zenuwcentrum. In steden worden een cultuur en moraal gevormd die tot ver buiten de stadsgrenzen worden geëxporteerd.

In fotografie van uiteenlopende aard – documentair én geconstrueerd – leidt Metropolis letterlijk door een stad van beelden. Metropolis legt de ziel van de metropool bloot, de plek waar onze toekomst wordt gemaakt.

TWEELUIK

Metropolis is het tweede deel van een tweeluik over de gevolgen van urbanisatie. Deel 1, Land - Country Life in the Urban Age was in 2010 te zien in Leeuwarden.

New Topographics: Photographs of a Man-Altered Landscape

2011-06-13T15:44:00.000-07:00

Periode: 25-6-2011 t/m 11-9-2011
Locatie: Nederlands Fotomuseum, Wilhelminakade 332, 3072 AR Rotterdam
Openingstijden: di t/m vr 10.00-17.00uur, za en zo 11.00-17.00 uur
Website: www.nederlandsfotomuseum.nl

ffgsfdgfd

© Stephen Shore , Los Angeles, California, June 21, 1975

mghm

© John Schott, Route 66 Motels

.mj

© Stephen Shore, 2nd Street East and South Main Street,
Kalispell, Montana (1974)

New Topographics is een re-make van een invloedrijke en spraakmakende tentoonstelling over (destijds) nieuwe landschapsfotografie, die in 1975 in het George Eastman House in Rochester (USA) plaatsvond. Met in totaal meer dan 100 vintage foto’s van het orgineel van grote internationale namen als Robert Adams, Lewis Baltz, Bernd en Hilla Becher, Joe Deal, Frank Gohlke, Nicholas Nixon, John Schott, Stephen Shore en Henry Wessel Jr.

gdsf

Dat het gedachtegoed van de New Topographics nog steeds actueel is, wordt getoond aan de hand van nieuw werk van Theo Baart, Marie-José Jongerius, Hans Gremmen en Frank van der Salm.

We zien ook de beroemd geworden series van de Bechers, de kleurenfoto's van Stephen Shore en we gaan de fameuze Route 66 op met Hans Gremmen. Een must-see voor alle fotografieliefhebbers.

De spraakmakende tentoonstelling uit 1975 New Topographics stelde destijds de romantische landschapsfotografie ter discussie. Geen dramatische composities van een overweldigende natuur meer, maar foto’s van plekken waar de invloed van de mens duidelijk zichtbaar is: suburbs, benzinestations, snelwegen, en industriegebouwen.
gfdg

Bij de tentoonstelling hoort een uitgebreide catalogus met alle foto's, essays, en een complete reproductie van de oorspronkelijke catalogus uit 1975. Deze laatste is niet meer verkrijgbaar en geldt als een collectors item.

Tijdens de opening vindt een internationaal symposium plaats over de invloed van de New Topographics met o.a. Britt Salvesen (USA), Thomas Weski (D) en Jorge Ribalta (E).

Let's face it - Fotofestival Naarden

2011-05-21T09:05:00.000-07:00

Periode: 21 mei t/m 19 juni 2011
Locaties Naarden-Vesting:
Andreashuis, Gele Loods, Bastion Oranje, Vestingmuseum, De Wallen, Grote Kerk Stadhuiszolder, Galerie Poule Oeuff, Garage Cattenhagenstraat 14-16, Galerie De Lage Flanck
Openingstijden:
*Maandag t/m donderdag 11.00 – 17.00 uur
*Vrijdag t/m zondag 10.00 – 18.00 uur
*De Grote Kerk is op zondag geopend vanaf 12.00 uur
Dagkaarten: € 15,00
Website: www.fotofestivalnaarden.nl
ghgf

© Martin Roemers // 'The eyes of war' - Alf Lockhart; serie over mensen die blind uit WOII zijn gekomen

ihiuoiloujiuiuuoiuiouiouiouijnbcksgfhgfgjhgfhd

nfjfjdnnfds

© Koos Breukel // Uit het boek 'Portret': Remco Campert

nfjfjdnnfds
nfjfjdnnfds

© Stefan Vanfletteren // Karina en Jan Wolkers
nfjfjdnnfds

nfjfjdnnfds

© Koos Breukel // Rineke Dijkstra, Nederlands fotografe, brak door met haar serie strandportretten (1992-1994)

tytrnfjfjdnfjfjdnnfds
nnfnfjfjdnnfdsds

© Joost van de Broek // Uit het boek 'Portret': de Russische junior-matroos Pavel Vasilyev

ghjdnfjfjdnnfdsgdfnfjfjdnn
fdshf

Flokje van Lith // The Eyes of Innocense – Levana

gffh
De twaalfde editie van het Fotofestival Naarden is te zien van 21 mei tot en met 19 juni op verschillende binnen- en buitenlocaties in het vestingstadje Naarden.

'Let's Face It - Portraits of Dutch Photography' is het hoofdthema op de twaalfde editie van het fotofestival Naarden. Afgeleide thema's zijn 'Famous Heads', 'Just Me' (zelfportretten), 'Second Skin' (uniformen en bedrijfskleding) en 'Photoshop Mania' (over de voortschrijdende beeldmanipulatie). Op het Fotofestival verder een fotoboektentoonstelling in het kader van de Kees Scherer Prijs en een expositie van genomineerden voor de Akademie Vogue Award Fotostyling.

In de Grote Kerk zal een tentoonstelling van het werk van Koos Breukel, Joost van den Broek en Stephan van Fletteren plaatsvinden, zowel individueel als reflecterend op elkaar. Van de 40 exposanten op het Fotofestival zijn zij de publiekstrekkers.

Schokkende foto's van NSB'er B. de Kok ontdekt

2011-05-14T05:02:00.000-07:00

fgfgsdghgsg

Arrestatie van een man bij café Hoppe aan het Spui door rechercheur Willem Klarenbeek.
Opschrift op verso van de Kok: 'arrestatie joodsche handelaars in gestolen bonnen (spui)'.

ggfgfs

Een rechercheur doorzoekt de kleding van een diamant handelaar.

iuuklutlkt

17 april 1942. De Amsterdamse rechercheur Willem Klarenbeek controleert Joodse diamanthandelaren en berooft hen van hun bezit.
Commentaar van de NSB-fotograaf: 'Geen pardon, handen omhoog om nagezien te worden.'

htrhe

jyjtjytj

grggweg

Controle-actie in de Diamantbeurs op het Weesperplein. Joodse diamanthandelaren waren opgeroepen om op 16 april 1942 hun anderhalf jaar eerder geregistreerde diamanten in te leveren bij het Rijksbureau voor Diamant. Op 17 april werden zij in de Diamantbeurs gecontroleerd op het bezit van diamanten en gedwongen deze in te leveren. Een diamanthandelaar wordt gefouilleerd door twee rechercheurs, waaronder Willem Klarenbeek (links).

grregrgghjh

Een diamanthandelaar is zojuist gefouilleerd door een recheurcheur en bergt zijn persoonlijke bezittingen weer op, die op de tafel waren gelegd om aan een nadere inspectie onderworpen te worden.

jskbccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccltullccccccccccccccccccxkbckx\bkvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvcvc

Voor tewerkstelling in Nederlandse rijkswerkkampen opgeroepen joden in de hal van het Amstelstation. De rijkswerkkampen werden oorspronkelijk opgericht voor tewerkstelling van werkloze arbeiders, maar vanaf het begin van 1942 werden er ook joodse mensen tewerkgesteld.

lul

Verwijderde straatnaamborden met namen van joodse afkomst op een kar in de Mozes en Aäronstraat. Bij besluit van de burgemeester van 14 augustus 1942 werden straten, vernoemd naar personen van joodse afkomst, gewijzigd.

loiyiu

Politieagenten ondervragen op de Vijzelgracht een jongen.

Opschrift op verso: '18-juni 1941; Politie mengt zich in het geval Jood beledigd Nat Soc'.

rhtrhfjuky

Een politie-agent in gesprek met een straatventer met anjers op de Grimburgwal.
Opschrift op verso: 'verkoop van Anjers op de verjaardag van Prins Bernard. De politie maakte geen proces-verbaal op en belette niet dat deze jood, toen hij bemerkte gefotografeerd te worden, wegvluchte'.
t

hjhhjhjhjhjhjklljkjythgdddddyjytjytjddd

Drukte op een perron van het Centraal Station bij een vertrekkende trein, waarin zich vermoedelijk voor tewerkstelling in Nederlandse rijkswerkkampen opgeroepen joodse mensen bevinden.

liopuiouiop

Aanhouding van een joodse postzegelhandelaar op de postzegelmarkt door een ambtenaar van de Sicherheitsdienst.
Opschrift op verso: 'Joden die de postzegelbeurs te Amsterdam. N.Z. Voorburgwal. bezoeken met de bedoeling slachtoffers te zoeken onder de meestal jeugdige bezoekers dezer beurs, worden door ambtenaren der S.D. aangehouden'.

regegrejk;jkjkj

Het door de geheime zender 'De Flitspuit' gepropageerde vraagteken ter markering van woningen van NSB-ers op een woonhuis in de Vondelstraat.

Bij de verbouwing van een huis in de Gerrit van der Veenstraat in Amsterdam-Zuid is vorig jaar een opmerkelijke collectie foto's gevonden uit de eerste oorlogsjaren.

Het gaat om een kleine driehonderd foto's van fotograaf Bart de Kok, een beruchte NSB'er die werkte in opdracht van de Beauftragte für die Presse. Hij had tot taak 'politieke gebeurtenissen' vast te leggen en kon die openlijk en onder Duitse bescherming fotograferen.

Het Stadsarchief, dat de beschikking over de verzameling kreeg, noemt de beelden uniek en schokkend. De beroving van Amsterdamse diamantairs is een opzienbarend onderdeel van de collectie.

De Kok werd voortdurend ingeschakeld door de Sicherheitsdienst (SD) en de politie als zij in actie kwamen tegen Joden en 'wetsovertreders'. Een belangrijk deel van de collectie bestaat uit foto's waarop te zien is hoe Joodse diamanthandelaren in de Amsterdamse Diamantbeurs beroofd worden.

Op 16 april 1942 werden de handelaren gedwongen hun diamantvoorraad, in totaal 23.000 karaat, bij de Duitsers in te leveren. Een dag later hield de Crisis Controledienst onder leiding van de Amsterdamse rechercheur Willem Klarenbeek nog een controle in de Diamantbeurs, waar de handelaren op grove en vernederende wijze werden gefouilleerd op eventueel achtergehouden diamanten.

Zowel rechercheur Klarenbeek als fotograaf De Kok kregen na de oorlog slechts lichte straffen.

Een selectie van de foto’s was te zien in de Schatkamer van het Stadsarchief Amsterdam tot en met 8 mei 2011.

Nu ook op de beeldbank van het Stadsarchief.

Bronnen: historiek.net ; Beeldbank Stadsarchief Amsterdam

Anton Corbijn - Kiefer en Rembrandt

2011-05-08T04:19:00.000-07:00

Periode: 7 mei 2011 - 4 juli 2011
Locatie: Rijksmuseum, De Meesterwerken en Tuinhuis, Jan Luijkenstraat 1, 1071 CJ Amsterdam
Openingstijden: maandag t/m zondag: 9.00 - 18.00 uur dk

La Berceuse (for Van Gogh) van Anselm Kiefer in de Nachtwachtzaal in de Phpsvleugel van het Rijksmuseum

Anselm Kiefer, 2008, Barjac (Frankrijk) © Anton Corbijn

Anselm Kiefer, 2008, © Anton Corbijn

Eén van Duitslands belangrijkste en bekendste kunstenaars, Anselm Kiefer, heeft op uitnodiging van het Rijksmuseum, een kunstwerk gemaakt tegenover de Nachtwacht. Hij heeft van het Rijksmuseum de vrije hand gekregen in het maken van het werk. Vanaf 7 mei is het spectaculaire La berceuse (for Van Gogh) te zien in de Nachtwachtzaal in de Philipsvleugel.

Anselm Kiefer, geboren net voor het einde van de Tweede Wereldoorlog (maart 1945), is altijd gefascineerd en geïnspireerd geweest door de Duitse geschiedenis. Hij gebruikt materialen als stro, as, klei, lood en gedroogde planten en werkt doorgaans op groot formaat. Historische, mythologische en spirituele thema’s bepalen zijn werk, dat in alle grote moderne kunstmusea ter wereld vertegenwoordigd is.

Kiefers kunstwerk voor de Nachtwachtzaal staat in een lange traditie: kunstenaars van alle tijden hebben zich laten inspireren door de meesters die hen voorgingen. Ook de collectie van het Rijksmuseum, het museum van Nederland, is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In de dialoog tussen heden en verleden krijgen kunstwerken in elkaars licht een nieuwe betekenis.

Kiefer heeft een bijzondere band met Nederland. Al vroeg reisde hij langs de Nederlandse musea. Zijn door Rudi Fuchs samengestelde eerste tentoonstelling in het Van Abbe Museum geldt als het begin van zijn internationale doorbraak (1979) en al in ’74 was er een tentoonstelling van Kiefer in Galerie ’t Venster in Rotterdam. Nederlandse verzamelaars kochten als eerste werk van zijn hand. In 1986 had Kiefer voor het laatst een tentoonstelling van recent werk in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Musea als Van Abbe, Boijmans, Stedelijk en Groninger hebben werk van Kiefer in hun collectie, maar geen nieuw werk.

Tijdens de presentatie Kiefer & Rembrandt zijn ook foto’s te zien van Anton Corbijn in de Aanwinstenzaal van het museum. Corbijn fotografeerde in 2008 Anselm Kiefer in zijn atelier in Zuid-Frankrijk.

sdA

Bron: www.historiek.net

Het oog van Nederland - Vincent Mentzel

2011-03-12T06:02:00.000-08:00

Periode: 5 maart t/m 13 juni 2011

Locatie: Kunsthal Rotterdam, Museumpark, Westzeedijk 341, Rotterdam

Website: www.kunsthal.nl

hgfhgfh

© Vincent Mentzel, Harry Mulisch, in zijn huis in Amsterdam, 1992

© Vincent Mentzel

Boven: portret van Henri Cartier-Bresson 22 november 1989 in het Parijse restaurant, waar het vijftigjarig bestaan van het fotoagentschap Magnum met een lunch werd gevierd. Cartier-Bresson was toen 81. Velen zien in hem de belangrijkste fotograaf van de twintigste eeuw.

© Vincent Mentzel, Europacup I-winst Feijenoord, 7 mei 1970

© Vincent Mentzel, Luciano Pavarotti, Opera Tenor in 1991

© Vincent Mentzel, Audrey Hepburn, 1988

hgfhfh

© Vincent Mentzel, Daan van Golden, 2010

© Vincent Mentzel, Martin Bril, 2002

© Vincent Mentzel, Jan Blokker, 2000

© Vincent Mentzel, Mongolië, 1977

© Vincent Mentzel, Het beeld Dromedaris van Henk Visch op de Kunsthal, 1992

De Kunsthal Rotterdam opent een groots retrospectief van Nederlands bekendste fotojournalist Vincent Mentzel. Als staffotograaf bij NRC Handelsblad heeft Mentzel in veertig jaar (1970-2010) een krachtig oeuvre op gebouwd. De tentoonstelling ‘Het oog van Nederland’ toont een overzicht met zwart/wit en digitale foto’s.
kuky

Het zijn beelden die op ieders netvlies gebrand staan. Mentzel zelf vertelt door middel van teksten over zijn favoriete foto’s en wat zich op het moment van opname buiten het oog van de camera heeft afgespeeld. De tentoonstelling laat de dynamiek van het nieuws in binnen- en buitenland en een groot deel van cultureel Nederland van de afgelopen veertig jaar zien.

In de jaren zeventig en tachtig wordt Vincent Mentzel bekend met zijn politieke foto’s. De beelden van Willem Drees, Joop den Uyl en de jonge Hans Wiegel worden iconen van de Nederlandse fotojournalistiek. Eind jaren tachtig sluit Mentzel het politieke tijdperk af en reist hij in opdracht van NRC Handelsblad regelmatig naar het buitenland. Hij bezoekt onder andere China, het Midden-Oosten, Suriname, de DDR en Amerika. Met zijn camera legt hij historische gebeurtenissen vast zoals de Eerste Golfoorlog (1991) en het studentenprotest op het plein van de Hemelse Vrede (1989).
ghjghj

Naast zijn fotojournalistiek is Mentzel ook befaamd om zijn portretfotografie. Of het nu om het Koninklijk Huis gaat, om actrices als Audrey Hepburn en Carice van Houten, een kunstenaar als Daan van Golden, artiest Herman Brood of bokser Mohammed Ali, hij weet hen feilloos te treffen. Als fotograaf schept hij in korte tijd een bijzondere band met zijn model. Het levert intieme en persoonlijke portretten op.

Hoewel door de jaren zijn werkterrein en techniek veranderen, blijft Mentzel een journalistiek fotograaf: een foto moet in een opslag laten zien waar het om gaat, een foto moet informeren. Toch kiest Mentzel nooit voor een conventionele compositie.
gfhf

Bij de tentoonstelling verschijnt de catalogus ‘Foto Vincent Mentzel’, ontworpen door Irma Boom en uitgegeven door Uitgeverij d’jonge Hond.

Bas Losekoot - Per la Città

2011-02-18T15:04:00.000-08:00

Periode: 16 december 2010 tot 14 maart 2011
Locatie: Parkhotel Amsterdam, The Galleryzone, Stadhouderskade 25, Amsterdam
Website: www.baslosekoot.com
ghfh

xczc

Copyright Bas Losekoot

De foto's in de expositie 'Per la Città' van Bas Losekoot in the Galleryzone van het Parkhotel Amsterdam tonen de straten van Rome, Italie in 2009.
jgiklofdgj;f
Naar aanleiding van zijn liefde voor Italiaanse film, vertrok Bas direct na zijn studie fotografie aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag, in 2001 naar Rome op zoek naar Cinecittà, de wereld van de Italiaanse film uit de 60er jaren.

Vorig jaar fotografeerde hij voor een tweede project opnieuw de straten van deze extravagante stad, op zoek naar verborgen hartstocht. Het werk in deze expositie 'Per la Città' heeft letterlijk meerdere lagen, voor-, achtergrond maar ook een nieuw derde beeld zoals dat ook ontstaat bij langzame overgangen tussen twee scenes in filmmontage.

World Press Photo of the Year: 2010

2011-02-11T18:54:00.000-08:00

Periode: 22 april t/m 22 juni 2011
Locatie: Oude kerk, Oudekerksplein 23, Amsterdam
Website: www.worldpressphoto.org

JGKK

ULIgfhfh

World Press Photo of the Year: 2010
© Jodi Bieber, South Africa, Institute for Artist Management/Goodman Gallery for Time magazine
Bibi Aisha, disfigured as punishment for fleeing her husband's house, Kabul, Afghanistan

People in the News: 1st prize singles
© Altaf Qadri, India, The Associated Press
Funeral of Feroz Ahmad, Palhalan, Pattan, Indian-administered Kashmir, 6 September

Nature: 1st prize story
© Benjamin Lowy, USA, Reportage
Gulf of Mexico oil spill

People in the News: 2nd prize singles
© Seamus Murphy, Ireland, VII Photo Agency
Julian Assange, founder of WikiLeaks, London, 30 September

yi

Portraits: 2nd prize stories
© Wolfram Hahn, Germany
yuSelf-portraits for social networks

Spot News: 2nd prize singles
© Daniel Morel, Haiti
Rescue of a woman trapped under earthquake rubble, Port-au-Prince, 12 January

People in the News: 1st prize stories
© Daniel Berehulak, Australia, Getty Images
jhPakistan floods, August-Septembercj
iukiu

De winnaar van World Press Photo 2010 is een portret van de verminkte Afghaanse tiener Bibi Aisha, gemaakt door de Zuid-Afrikaanse fotografe Jodi Bieber. Dat maakte de organisatie van de jaarlijkse fotowedstrijd vrijdag bekend.
jklg
Op bevel van de Taliban werden bij Bibi Aischa de neus en de oren afgesneden omdat ze haar gewelddadige man had verlaten. De foto, die op 1 augustus 2010 de voorpagina van het Amerikaanse weekblad Time sierde, schokte de wereld. De Afghaanse heeft inmiddels in de Verenigde Staten een plastische reconstructie ondergaan en woont nu in de VS.
fug
Bij de winnaars van de prestigieuze fotoprijs zitten ook drie Nederlanders: Chris Keulen in de categorie sportreportages, Martin Roemers in dagelijks leven en Joost van den Broek in portretten.
ghj
Bieber is de tweede Zuid-Afrikaanse fotograaf ooit die de hoogste prijs ontvangt. Ze won eerder acht prijzen in diverse categorieën.
hgfhf
Volgens juryvoorziiter David Burnett is het portret van Bieber een van die foto's waarvan iedereen meteen weet wat je bedoelt als je het hebt over ''dat meisje''. Jurylid Ruth Eichhorn noemt de winnende foto een ''ongelooflijk sterk beeld dat een krachtige boodschap uitstraalt naar de wereld''.
h
De jury van World Press Photo heeft prijzen toegekend in negen categorieën aan 56 fotografen. Ze komen uit 23 landen. De negen juryleden moesten zich buigen over ruim honderdduizend inzendingen.
fdb

Fotografe Bieber ontvangt haar prijs - 10.000 euro - op 7 mei in Amsterdam. De winnende foto's zijn te zien op een tentoonstelling in de Oude Kerk in de hoofdstad tussen 22 april en 9 juni. Daarna gaan de expositie op wereldreis. (ANP)

bfd

BRON: www.parool.nl

List of winners 2011 World Press Photo of the Year 2010

egtre
Jodi Bieber - South Africa, Institute for Artist Management/Goodman Gallery for Time magazine
df
Spot News
*1st prize singles
Péter Lakatos - Hungary, MTI
dg
*2nd prize singles
Daniel Morel - Haiti
fsf
*3rd prize singles
Uwe Weber - Germany, for Bild
dd
*1st prize stories
Daniel Morel - Haiti
czxc
*2nd prize stories
Corentin Fohlen - France, Fedephoto
zxcz
*3rd prize stories
Lu Guang - China, Contact Press Images for Greenpeace International
dsf
Honorable Mention
Alexandre Vieira - Brazil, Jornal O Dia
zxc
General News
*1st prize singles
Riccardo Venturi - Italy, Contrasto
xcz
*2nd prize singles
Guang Niu - China, for Getty Images
xcv
*3rd prize singles
Javier Manzano - USA
xz
*1st prize stories
Olivier Laban-Mattei - France, Agence France-Presse
jk
*2nd prize stories
Massimo Berruti - Italy, Agence Vu
zz\
*3rd prize stories
Fernando Brito - Mexico, El Debate de Culiacán

People in the News
*1st prize singles
Altaf Qadri - India, The Associated Press
xcz
*2nd prize singles
Seamus Murphy - Ireland, VII Photo Agency
gfd
*3rd prize singles
Vincent Yu - Hong Kong, The Associated Press
ffdg
*1st prize stories
Daniel Berehulak - Australia, Getty Images
cdsfcd
*2nd prize stories
Kemal Jufri - Indonesia, Panos Pictures/Polaris Images
dfsgfd
*3rd prize stories
Filip Cwik - Poland, Napo Images for Newsweek Polska
vcxvx
Sports
*1st prize singles
Mike Hutchings - South Africa, Reuters
xcz
*2nd prize singles
Gustavo Cuevas - Spain, EFE
cxvc
*3rd prize singles
Steve Christo - Australia, Sydney Morning Herald
fgd
*1st prize stories
Adam Pretty - Australia, Getty Images
scc
*2nd prize stories
Tomasz Gudzowaty - Poland, Yours Gallery
scc
*3rd prize stories
Chris Keulen - the Netherlands, Panos Pictures for Geo
df
Contemporary Issues
*1st prize singles
Marco Di Lauro - Italy, Reportage by Getty Images
ddfs
*2nd prize singles
Ed Kashi - USA, VII Photo Agency
fsfda
*3rd prize singles
Ivo Saglietti - Italy, Prospekt
fdsf
*1st prize stories
Ed Ou - Canada, Reportage by Getty Images
fsds
*2nd prize stories
Darcy Padilla - USA, Redux Pictures
sdf
*3rd prize stories
Sarah Elliott - USA
fdsf
Honorable Mention
Michael Wolf - Germany, Laif Photos & Reportagen
ffds
Daily Life
*1st prize singles
Omar Feisal - Somalia, for Reuters
dfs
*2nd prize singles
Malte Jäger - Germany, Laif Photos & Reportagen
fds
*3rd prize singles
Andrew Biraj - Bangladesh, Reuters
fsdf
*1st prize stories
Martin Roemers - the Netherlands, Panos Pictures
fdsf
*2nd prize stories
Fernando Moleres - Spain
fd
*3rd prize stories
Mads Nissen - Denmark, Berlingske
ffds
Portraits
*1st prize singles
Jodi Bieber - South Africa, Institute for Artist Management/Goodman Gallery for Time magazine
fds
*2nd prize singles
Joost van den Broek - the Netherlands, de Volkskrant
fds
*3rd prize singles
Guillem Valle - Spain
fdsf
*1st prize stories
Andrew McConnell - Ireland, Panos Pictures
fdsff
*2nd prize stories
Wolfram Hahn - Germany
dfs
*3rd prize stories
Kenneth O'Halloran - Ireland
fdsf
Arts and Entertainment
*1st prize singles
Andrew McConnell - Ireland, Panos Pictures for Der Spiegel
fdsf
*2nd prize singles
Davide Monteleone - Italy, Contrasto for The New York Times Style Magazine
fds
*3rd prize singles
Fabio Cuttica - Italy, Contrasto
fdsf
*1st prize stories
Amit Madheshiya - India
fdfs
*2nd prize stories
Daniele Tamagni - Italy
fdsf
*3rd prize stories
Amit Sha'al - Israel, Calcalist
fdsf
Nature
*1st prize singles
Thomas P. Peschak - Germany, Save Our Seas Foundation
fds
*2nd prize singles
Reinhard Dirscherl - Germany
dfs
*3rd prize singles
Olivier Grunewald - France, for Le Figaro Magazine
fdsf
*1st prize stories
Benjamin Lowy - USA, Reportage by Getty Images for GQ
fdsf
*2nd prize stories
Stefano Unterthiner - Italy, for National Geographic magazine
fdsf
*3rd prize stories

Christophe Archambault - France, Agence France-Presse

Julian Schnabel en Polaroids

2011-02-06T15:06:00.000-08:00

Periode: 15 januari 2011 t/m 27 maart 2011
Locatie: Fotomuseum Den Haag, Stadhouderslaan 43, 2517 HV Den Haag
Website: www.fotomuseumdenhaag.nl

Mickey Rourky, © Julian Schnabel

Untitled (Self-Portrait) 2008, © Julian Schnabel / Courtesy Bernheimer Fine Art Photography

Untitled (Christopher Walken), © Julian Schnabel / Courtesy Bernheimer Fine Art Photography

njklh
“Traditionally, photography is supposed to capture an event that has passed; but that is not what I'm looking for. Photography brings the past into the present when you look at it…”
(Julian Schnabel)
hjk
Julian Schnabel (1951) werd in de jaren 80 bekend als schilder van het grote, expressionistische gebaar. Als eerste museum ter wereld presenteert het Fotomuseum Den Haag tachtig grootformaat polaroidfoto’s die een heel andere kant van hem tonen. Met zijn fotowerk neemt Schnabel de toeschouwer mee in zijn ateliers, naar zijn vrienden en familie. Het persoonlijke wordt kunst in zijn sfeervolle, bijna impressionistische beelden. Veel foto’s zijn in zwart-wit of sepia waardoor een nostalgische, bijna romantische sfeer overheerst, net als in de films die hij sinds de jaren 90 met veel succes regisseert, zoals Basquiat (1996) en The Diving Bell and the Butterfly (2007).
kgjh
Tussen 2002 en 2006 fotografeerde Schnabel zijn directe omgeving met een zeldzame, handgemaakte polaroidcamera uit de jaren 70. Het bijzondere aan deze camera is het formaat: hij heeft de grootte van een ijskast en maakt direct-klaarfoto’s van circa 50 x 60 cm. Schnabel nam hem jaren lang met zich mee en portretteerde alles om hem heen dat hem interesseert; zijn familie en vrienden, zijn werken op tentoonstellingen in galeries of in zijn ateliers in Montauk, New York en de privé vertrekken van het Palazzo Chupi dat Schnabel zelf ontwierp en inrichtte in Manhattans ‘Lower West Side’.
cgh
Het meest indrukwekkend zijn de indringende zelfportretten en de portretten van zijn familie en vrienden, onder anderen Mickey Rourke, Christopher Walken en Lou Reed die zich ongedwongen laten fotograferen als ze bij Schnabel op bezoek zijn of wanneer ze samen iets ondernemen.
ggg
Fotograferen met een polaroidcamera wordt gezien als de meest pure vorm van fotograferen; iedere foto is uniek en op het moment dat je fotografeert verschijnt meteen de afdruk. Er kan niets aan veranderd of geknutseld worden in een donkere kamer of met photoshop. De karakteristieke kleuren, schaduwen en de nuances zijn niet te overtreffen door de digitale technieken van tegenwoordig. In sommige gevallen voegt Schnabel wel zelf iets toe aan de afbeelding en verft hij delen van foto’s over om een extra effect te bereiken. Een voorbeeld hiervan is de foto van hemzelf en Mickey Rourke waarin hij zichzelf helemaal satanrood heeft geschilderd en Rourke daarnaast afsteekt als een gezonde held.
mk;
Door met zijn foto’s naar zijn eigen leven te kijken, roept Schnabel fundamentele en existentiële vragen op over leven en dood. Niet alleen omdat sommige geportretteerden, zoals zijn vader en zijn vriend Tucker Geery, inmiddels zijn overleden, maar ook omdat een foto dat voorbije moment weer kan laten herleven. Het is een centraal thema in Schnabels werk; met zijn kunst verplaatst hij het verleden naar het heden en ontkent hiermee de werkelijkheid en de onvermijdelijkheid van de dood. Een ander voorbeeld hiervan zijn de polaroids van geesteszieken die Schnabel maakte van originele foto’s uit het eind van de negentiende eeuw. Door het maken van deze nieuwe opnames, transformeert hij deze mensen naar de eenentwintigste eeuw.
hjku
De tentoonstelling is samengesteld door Petra Giloy-Hirtz in samenwerking met diCHromA Photography (Madrid) en Bernheimer Fine Art Photography (München-Londen). Bij de tentoonstelling verschijnt een rijk geïllustreerde catalogus.
hjk
BRON: www.fotomuseumdenhaag.nl

Morphing Alexander by Erwin Olaf

2011-01-30T13:50:00.000-08:00

Periode: 18 september 2010 t/m 18 maart 2011
Locatie: Hermitage Amsterdam, Amstel 51, Amsterdam
Openingstijden: 10:00 uur tot 17:00 uur; woensdag tot 20:00 uur
Website: www.hermitage.nl

© State Hermitage Museum, St Petersburg
Photography and photo editing: Erwin Olaf

De Nederlandse fotograaf Erwin Olaf fotografeerde en filmde in opdracht van Hermitage Amsterdam een aantal objecten uit de tentoonstelling 'DE ONSTERFELIJKE ALEXANDER DE GROTE' in het Hermitage Amsterdam. De beelden van die objecten werden vervolgens vermengd met opnames van een echt gezicht; de onsterfelijkheid van Alexander gevisualiseerd.

ghjgjh
Geen vorst uit de oudheid spreekt zo tot de verbeelding als Alexander de Grote (356 v. Chr. – 323 v. Chr.; koning vanaf 336 v. Chr.). Vanaf zijn vroege jeugd wist hij de mensen om hem heen te inspireren. Tijdens zijn veldtochten naar het Oosten ging Alexander op zoek naar de oorsprong van Dionysos. Volgens de oude Grieken was die afkomstig uit het exotische Oosten, mogelijk India. Alexander reisde Dionysos na en kwam in contact met vele landen: Egypte, Syrië, Bactrië, Perzië, India en Mongolië. Overal stichtte hij nieuwe hoofdsteden die hij alle Alexandrië noemde. Hij liet een spoor van Griekse cultuur achter: het hellenisme.

hjkkryry
Zijn naam en faam bleven bestaan, ook na de oudheid. Voor vele Europese, Russische en islamitische vorsten was hij een lichtend voorbeeld. Schilderijen, wandtapijten en toegepaste kunst tonen leven en geschiedenis van Alexander. In de tentoonstelling komen al deze aspecten aan bod, met voorwerpen vanaf de klassieke oudheid tot in de moderne tijd, van westerse en niet-westerse oorsprong.

W. Eugene Smith - MORE THAN REALITY

2011-01-22T23:17:00.000-08:00

Periode: 17 december 2010 t/m 16 maart 2011
Locatie: Foam_Fotografiemuseum, Keizersgracht 609, AMSTERDAM
Openingstijden: Dagelijks geopend van 10.00 - 18.00 uur, do/vr 10.00 - 21.00 uur
Website: www.foam.nl
hgreg

bvxbx

Untitled From "Pittsburgh" 1955, © The Heirs of W. Eugene Smith

hjkh

Three Generations of Welsh Miners 1950, © The Heirs of W. Eugene Smith

The Wake 1950, © The Heirs of W. Eugene Smith

Guardia Civil, Spain, 1950; © The Heirs of W. Eugene Smith
luiliu

Untitled (hooded crowd with leader pointing to Smith), 1955; © The Heirs of W. Eugene Smith
jhgj

KKK, North Carolina (crowd in robes around burning cross), 1951, © The Heirs of W. Eugene Smith

Dylan June, 1965; © The Heirs of W. Eugene Smith

Tomoko Uemura in Her Bath, Minamata, 1972; © The Heirs of W. Eugene Smith

Deze winter presenteert Foam_Fotografiemuseum Amsterdam een retrospectief van W. Eugene Smith (V.S. 1918 – 1978). Smith kan gezien worden als de grondlegger van het foto-essay. Zijn uitgebreide beeldverhalen met begeleidende teksten verschenen in tijdschriften als het wereldberoemde Amerikaanse Life, gedurende de hoogtijdagen van de fotojournalistiek in de jaren vijftig. gdfhgfhgf
djk
Smith’s zwart-wit reportages kenmerken zich door een sterke betrokkenheid en sociaal bewogen onderwerpskeuze. Foam toont zes van de belangrijkste series, waaronder The Country Doctor (1948), dat gezien wordt als het eerste officiële ‘foto-verhaal’ in de fotojournalistiek. Ook andere bekende series als Nurse Midwife, A Man of Mercy, Spanish Village, Pittsburgh en Minamata zijn opgenomen in de tentoonstelling. Naast de foto’s zijn er tijdschriften te zien en wordt de korte documentaire Lamp Unto my feet gepresenteerd.
bvvc
Smith begon al op jonge leeftijd met fotografie, geïnspireerd door zijn moeder die een enthousiast amateurfotografe was. Op vijftienjarige leeftijd werd zijn eerste foto in de plaatselijke krant gepubliceerd. Vanaf dat moment start zijn professionele carrière als fotograaf, met publicaties in Newsweek en als hoogtepunt zijn aanstelling bij Life. In dit laatste tijdschrift werden een vijftigtal series gepubliceerd, waaronder The Country Doctor, Nurse Midwife, A Man of Mercy en Spanish Village.
vnx
Zijn sterke betrokkenheid, humanistische insteek en zijn wens om sociale verandering te bewerkstelligen karakteriseren W. Eugene Smith’s fotografie. Zijn tijd bij Life werd echter gekenmerkt door voortdurende conflicten met de redactie. Smith deed grondig onderzoek voor zijn verhalen en leverde zijn foto’s aan met uitgebreide captions, aantekeningen en suggesties voor de lay-out. Deze werden vaak niet gebruikt, wat er uiteindelijk toe leidde dat Smith opstapte.
ccxbxc
In 1955 werd Smith lid van Magnum in de hoop dat dit hem de vrijheid gaf om zijn foto’s volgens zijn wensen te publiceren. Zijn eerste project voor Magnum, Pittsburgh, was tevens zijn laatste, omdat de serie nooit helemaal aan zijn strenge eisen voldeed. Emotioneel en financieel investeerde Smith alles in Pittsburgh. Ook latere reportages, zoals Minamata, ondergingen een zelfde lot.
ggnbg

Als gevolg van verwondingen die hij tijdens een fotoreportage in de Tweede Wereldoorlog opliep, alsook zijn frustraties en zijn perfectionisme raakte Smith aan de drugs en de drank. Zijn gezondheid ging snel achteruit. Aan het einde van zijn leven werd hij Professor aan het Center for Creative Photography in Tucson. Kort na zijn aanstelling overleed hij echter.

Aernout Overbeeke: Ndoto - Tanzania Dream

2010-11-22T09:19:00.000-08:00

Periode: 17-11-2010 t/m 07-01-2011
Locatie: Galerie Eduard Planting Fine Art Photographs
Adres: Eerste Bloemdwarsstraat 2 links, 1016 KS Amsterdam
Website t http://www.eduardplanting.com/dfafa

fgh

tyjytjhfhdd

fhyj

huuhi

hxjkKhgfhfdh

,,,,j,jk,jkkj,

Alle foto's © Aernout Overbeeke

tye

Galerie Eduard Planting presenteert vrij werk van de internationaal bekende fotograaf Aernout Overbeeke. De expositie ‘Ndoto – Tanzania Dream’ focust op een aantal reizen die Overbeeke heeft ondernomen naar het Afrikaanse land. Op geheel eigen wijze heeft hij het overweldigende, zinderende landschap en het dagelijks leven van de Masaï vastgelegd. De fascinerende foto’s, in zwart-wit en kleur, zijn van 13 november tot en met 8 januari in Amsterdam te zien.
ghdfh
Tijdloze oerkracht
De Afrikaanse natuur is bij Overbeeke ronduit prachtig en baadt in onvoorstelbaar mooi licht. Er gaat een oerkracht van uit die tijdloos is. Een oude Masai krijger die de wolken lijkt te beheersen, twee mannen onder een zwoele lucht, zebra’s bij hun drinkplaats. Momentopnamen van een - soms letterlijk - schitterend continent. Ontroerende foto’s die een cultuur vastleggen die langzaam maar onherroepelijk haar eigen identiteit verliest.
ghdgh
Zwart-wit en kleur
Aernout Overbeeke trok enige tijd met een groep Masaï op en hij schonk hen drie geiten, die werden geslacht. Hij wilde het tafereel aanvankelijk in zwart-wit foto’s vastleggen, maar besloot de serie in kleur te maken toen hem de rode kleding van de Masaï opviel in combinatie met het bloed van de geiten. Dit resulteerde in een indrukwekkend beeld van het leven van dit trotse nomadenvolk.
hjhjffj
Speciale printtechniek
De fotoafdrukken voor ‘Ndoto – Tanzania Dream’ zijn door Overbeeke zelf gemaakt op barietpapier met gebruik van lith-ontwikkelaar. Het resultaat is een zeer contrastrijk beeld. Door het papier een voorbelichting te geven, ontstaat een heel mooie grijsschaal. De belichtingstijden variëren. Het is een volledig te sturen proces, waarbij Overbeeke de baas van de materie blijft. Zoals hij alles tot in de perfectie onder controle houdt.
dfg
Aernout Overbeeke
Aernout Overbeeke (Utrecht, 1951) is al enkele decennia lang een succesvol mode- en reclamefotograaf, in binnen- en buitenland. Hij heeft voor talrijke, toonaangevende bureaus en tijdschriften gewerkt. Mede geïnspireerd door de Amerikaanse fotograaf Irving Penn, leeft Overbeeke zich echter vooral uit in zijn vrij werk. Daarin spelen zowel landschappen als mensen een hoofdrol. Zijn werk is veelvuldig bekroond met prestigieuze prijzen.
gbgf
Galerie, Cobra Museum en PAN Amsterdam
De expositie ‘Ndoto – Tanzania Dream’ is te zien in de fotogalerie van Eduard Planting van 13 november 2010 tot en met 8 januari 2011. Vrijwel tegelijkertijd vindt in het Cobra Museum voor Moderne Kunst in Amstelveen ook een tentoonstelling plaats met het werk van Aernout Overbeeke. Daarnaast wordt op de kunstbeurs PAN Amsterdam (21 - 28 november 2010) een selectie van foto’s getoond in de stand van Eduard Planting.

Purple Hearts - Nina Berman

2010-11-07T09:51:00.000-08:00

Periode: 3 november 2010 t/m 28 november 2010
Locatie: Melkweg Galerie, Marnixstraat 409, Amsterdam
Openingstijden: wo t/m zo van 13.00 tot 20.00, vrij toegankelijk!

Website: www.melkweg.nl
hjfhj

jgkgjkjhkjhk

© alle foto's Nina Berman
hjk

=> SLIDESHOW starten <=

fgdgj,h,h

The Purple Hearts project is een reeks fotografische portretten en interviews met Amerikaanse soldaten die gewond raakten in Irak. De portretten zijn genomen bij de soldaten thuis, in militaire ziekenhuizen en op legerbases. In een tijd dat de kloof tussen militair en civiel zo groot is en de dagelijkse realiteit van de oorlog zo onleesbaar lijkt, kan The Purple Hearts project in de gemeenschap bijdragen aan de bewustwording van de fysieke en psychologische problemen van de terugkerende veteranen. Ook geeft het project jonge mensen die een militaire carrière overwegen een soberder inzicht in de realiteit van oorlog.
zvcdvzxv
The Purple Hearts project is a series of photographic portraits and interviews with American soldiers who were wounded in Iraq. The portraits were taken in soldiers’ homes, in military hospitals and on Army bases. At a time when the military/civilian divide is so huge, and when the daily realities of war seem so obscured, The Purple Hearts project can bring needed awareness to communities about the physical and psychological problems of returning veterans. The project also gives young people who are considering military service as an employment option, a more sober understanding of the realities of war.fhdjak

ghjfjh

Nina Berman: “Since October 2003, I have been making portraits of American soldiers who were severely wounded in the Iraq War. I seek them out in their hometowns after they have been discharged from military hospitals. I photograph them alone, mainly in their rooms, which feel still and heavy. I avoid the homecoming parades, the purple hearts ceremonies, the yellow ribbons and events with politicians. I want to see the soldier alone in a quiet space, as each confronts his or her sacrifice and considers the experience of war and life ahead as disabled veterans. Before I photograph, I interview them and record these interviews. When seen together, the words and images create a complex, sometimes contradictory portrait of the cost of war. Meeting so many disabled young men and women was deeply disturbing to me. I felt responsible because they had fought in my name and I felt the reality of my own privilege.

hthte

There is a curious divide between individuals who live the war each day – the soldiers and veterans, their families, the people of Iraq – and those for whom war is a distant incomprehensible abstraction. My intention with this work is to make that abstraction more intimately felt”.
dfsafa

Nina Berman (born 1960) is a documentary photographer with a primary interest in the American political and social landscape. She is the author of two monographs Homeland and Purple Hearts - Back from Iraq, both published by Trolley. She is the recipient of numerous awards in art and journalism from Hasselblad (2009), World Press Photo Foundation (2007, 2005), New York Foundation for the Arts (2006) and the Open Society Institute (2005) among others. In 2009, she joined the NOOR photo collective based in Amsterdam. She lives in her hometown of New York City.
gfdfgd
BRON: MELKWEG

Andrea Stultiens: Het Kaddu Wasswa Archief

2010-10-30T11:59:00.001-07:00

Periode: 30 Oktober 2010 t/m 2 januari 2011

Locatie: Nederlands Fotomuseum (gebouw Las Palmas), Wilhelminakade 332, 3072 AR Rotterdam

Openingstijden: dinsdag t/m vrijdag 10:00h - 17:00h; zaterdag/zondag 11:00h t/m 17:00h

Website: http://www.nederlandsfotomuseum.nl/

vgshadj

hfhtrhtrh

Fotografe Andrea Stultiens werkt aan een visuele biografie van Kaddu Wasswa, een Oegandese man die in 1933 werd geboren en zijn hele leven in Oeganda heeft gewoond. Kaddu Wasswa heeft een bijzondere rol gespeeld binnen zijn eigen leefgemeenschap, als leraar én als sociaal werker.
dfsfds
Bijzonder aan de nu 77-jarige Kaddu Wasswa is ook dat hij de vele activiteiten die hij in zijn leven heeft ontplooid, altijd heeft gedocumenteerd, zowel in schrift (hij schreef romans, toneel en essays) als door het maken en verzamelen van foto's.
fdfg

dsg

Kaddu Wasswa's persoonlijke geschiedenis kan daarbij worden gelezen als een alternatieve geschiedschrijving van zijn vaderland, dat in 2012 zijn vijftigjarige onafhankelijkheid van de Britse kolonisator viert.
dsff
Andrea Stultiens leerde Kaddu Wasswa in 2008 kennen via zijn kleinzoon (en fotograaf) Arthur C. Kisitu. Zij besloot om samen met Kaddu Wasswa en de kleinzoon een visuele biografie te maken op basis van het rijke archief van de hoofdpersoon. Stultiens wilde daarbij haar eigen fotografie combineren met haar interesse in privéfoto's van anderen, zoals zij dat in eerdere projecten heeft laten zien. Stultiens vertelt in het Kaddu Wasswa Archief het verhaal van Kaddu Wasswa zonder zichzelf als auteur te verbergen.
utyut

© Andrea Stultiens

© Andrea Stultiens
p09p

© Andrea Stultiens: The Mock Jazz Band, uit 'the Kaddu Wasswa Archive' pers

Johan van der Keuken - Beeldverhalen

2010-10-20T14:22:00.001-07:00

Periode: 24 september 2010 t/m 8 december 2010
Plaats: Keizersgracht 609, 1017 DS Amsterdam
Openingstijden: Dagelijks geopend van 10.00 - 18.00 uur, do/vr 10.00 - 21.00 uur
Website: www.foam.nl

hgjjgj,jjhuhuhuiihukjkh

Quatorze Juillet, Paris, 1958 (c) Van Zoetendaal

hjhjhiojh

Eén van de beroemdste foto’s van Johan van der Keuken (1938-2001) is een dansscene op het Ile St. Louis te Parijs, gefotografeerd tijdens de viering van ‘Quatorze Juillet’ in 1958. Deze foto werd voor het eerst gepubliceerd in het boek Paris mortel (1964). In het archief van Van der Keuken bevonden zich nog 32 andere negatieven genomen op dezelfde dag en - plek. Deze nog nooit eerder gepubliceerde foto’s vormen de kern van de tentoonstelling ‘Johan van der Keuken – Beeldverhalen’. De serie toont de ontstaansgeschiedenis van de bekende foto en werpt een verhelderend licht op de blik en werkwijze van Van der Keuken. Daarnaast hebben de samenstellers van de tentoonstelling (Noshka van der Lely en Willem van Zoetendaal) een aantal series geselecteerd waarvan enkele werken nog nooit eerder zijn getoond. Ook worden er films van Van der Keuken getoond. Bij de tentoonstelling verschijnt het boek ‘Johan van der Keuken – Quatorze Juillet’.

ggiygyi

“De jonge fotograaf loopt door de stad, het is 14 Juli, de belangrijkste feestdag van het jaar in Parijs. Hij loopt langs de Seine en stuit op een pleintje waar zich een groepje mensen heeft verzameld. Er is een podium gebouwd voor de muzikanten. Dit vormt een perfect standpunt om de dansende mensen te fotograferen. We zien allerlei mensen van verschillende leeftijd en achtergrond samenkomen, aangetrokken door de muziek. Ze zijn gekleed volgens de mode van die tijd, ze zijn gekomen om feest te vieren. Als we de foto’s ‘chronologisch’ bekijken, zien we de mensen in beeld komen: jonge meisjes met gebloemde rokken en sjaaltjes om het haar, oudere echtparen, mannen uit Noord Afrika, jonge kinderen met hun ouders. De mensen scharen zich rondom de dansvloer, de muziek begint. Mensen raken met elkaar in gesprek, figuranten worden hoofdrolspelers, een man met een ladder loopt door het beeld, een auto komt de hoek om rijden. Dan beginnen de mensen te dansen, terwijl sommigen aan de kant toekijken. We zien vriendinnen met elkaar dansen, oudere paren en ook kinderen. Er vormen zich nieuwe paartjes van toevallige passanten.” (Noshka van der Lely in Johan van der Keuken - Quatorze Juillet)

fgbfdgdg

Door een weloverwogen selectie beelden te tonen van die dag, krijgt het publiek inzicht in de manier waarop de fotograaf werkte en hoe hij uiteindelijk koos voor dat ene bekende beeld. Bijzonder is dat de monumentale Fodorzaal van Foam speciaal wordt aangepast om de sfeer te creëren van een danszaal, waar de beelden van Van der Keuken om de bezoekers heen lijken te dansen.

gfg

Vanaf het begin van zijn carrière was Johan van der Keuken, toen nog in de eerste plaats fotograaf, geïnteresseerd in het zichtbaar maken van beweging in stilstaande beelden. Hij experimenteerde met reeksen foto’s, die hij zodanig aan elkaar verbond dat er een ‘beeldverhaal’ ontstond. Ook koppelde hij bewogen, onscherpe foto’s aan stilstaande, scherpe beelden. Zo ontdekte hij hoe een ‘montage’ van foto’s de beweging die in de beelden zit kan versnellen of er een andere betekenis aan kan geven.

nbvnn

Bij de tentoonstelling verschijnt het boek Johan van der Keuken - Quatorze Juillet. Het Japans gebonden boek, aanleiding voor de tentoonstelling, bevat nooit eerder gepubliceerde foto’s uit de vroege periode van de fotograaf/filmer (€30,00).

fdf

Bron: NRC

Nan Goldin - Poste Restante

2010-10-15T08:55:00.000-07:00

Periode: 2 oktober 2010 tot 2 januari 2011

Locatie: Nederlands Fotomuseum (gebouw van Las Palmas), Wilhelminakade 332, R'dam

Openingstijden: dinsdag t/m vrijg 10:00 uur-17:00 uur; za-zo 11:00 uur - 17:00 uur

Website: http://www.nederlandsfotomuseum.nl/

ffgfsdgsgfddhfdh

ghsj

© Nan Goldinqgeg

ghfjukgwhyfdgkju

erwtwt

Seks, drugs en verval op expositie Nan Goldin

Indringende slideshows met muziek tonen het bewogen leven van de Amerikaanse fotografe Nan Goldin en haar vrienden. Goldin brak in de jaren '80 door met haar boek The Ballad of Sexual Dependency, een ode aan haar zus die op 18-jarige leeftijd zelfmoord pleegde. Voordat het boek verscheen presenteerde Goldin haar werk aan het publiek van het New Yorkse clubcircuit in de vorm van live diavoorstellingen met muziek, waarbij zijzelf plaatjes draaide. De combinatie van beeld en muziek maakt The Ballad tot een echte ballade en een uniek meesterwerk in de geschiedenis van de fotografie.

husij

Kenmerkend voor haar werk is de intimiteit en kwetsbaarheid. Goldin fotografeerde altijd met een kleinbeeldcamera bij bestaand licht, waardoor haar foto's vaak onscherp en bewogen zijn. De 'snapshotstijl' draagt bij aan het gevoel van authenticiteit en heeft wereldwijd grote invloed gehad op een hele generatie jongere fotografen, die de pretentieloze stijl als een bevrijding ervoer. Nog steeds blijft Goldin haar leven op deze indringende wijze delen met de wereld. Ondanks grote solotentoonstellingen in het buitenland, is in Nederland haar werk echter lange tijd niet te zien geweest. Nu na ruim 13 jaar weer aandacht voor Goldin in een tentoonstelling die tevens - ofschoon zo typerend voor haar werk - de eerste is die haar slideshows en muziek bij elkaar brengt.

© Nan Goldin

egsyu
Onherroepelijk indringend en inspirerend bgfgf

De tentoonstelling van Nan Goldin (Washington, D.C., 1953) biedt het Nederlands publiek de kans om taboedoorbrekend werk van een internationale grootheid te zien. Werk dat lange tijd onzichtbaar is geweest in de Nederlandse musea. Goldin was een pionier in zoveel: ze bracht de snapshot in het domein van de kunsten; ze smeedde op persoonlijke wijze beeld en muziek tot één geheel; ze speelde met privaat en publiek; ze toonde onverbloemd naakt, seks, drugsgebruik en de 'nieuwe' ziekte AIDS. Haar beeldtaal is zo invloedrijk geweest dat de beelden een 'Aha-Erlebnis' oproepen, maar Goldin's werk blijft onherroepelijk indringend en inspirerend, zeker versterkt door de combinatie met de muziek. Veel is misschien nu geaccepteerd of geen taboe meer, maar haar onderwerpen en manier van werken blijven verbonden aan actuele maatschappelijke discussies. Denk aan de discussie rondom de aankoop van het Stedelijk Museum Amsterdam van verscheidene amateursnapshots, de nog steeds verhitte debatten over omgang met drugs, de aanklachten tegen de vermeende doorgeschoten seksuele moraal, de AIDSproblematiek, de aftasting van de grenzen van privacy en veiligheid in combinatie met de komst van internet etc.

yyty

© Nan Goldin

rczveet

Beeld en muziek

De tentoonstelling concentreert zich op een unieke en voor haar werk zeer karakteristieke presentatievorm: de slideshow. Hierin wordt het kijken naar foto's gecombineerd met het luisteren naar muziek, wat tot een bijzondere (en meeslepende) ervaring leidt, een onvergetelijke experience. We horen nummers van Thelonious Monk, Screamin Jay Hawkins (I Put a Spell on You), James Brown (It's a Man's World) en Björk, maar ook nummers uit Kurt Weils Dreigroschenoper en Giacomo Bellini's opera Norma. Ofschoon zo typerend voor het werk van Goldin, is een dergelijke tentoonstelling nog niet eerder gemaakt. De museumzaal van het Fotomuseum wordt omgebouwd tot vier aparte filmzalen. Intiem van sfeer ondanks de metersgrote schermen met formaten tussen de 3 tot 6 meter. De slideshows zijn nu voor het eerst samengebracht in één tentoonstelling, die in samenwerking met Nan Goldin en C/O Berlin in Rotterdam te zien zal zijn.

Noorderlicht Fotomanifestatie 2010

2010-10-09T05:41:00.000-07:00

Periode: 5 September t/m 31 October 2010

Locatie: Fries Museum, Turfmarkt 11, 8911 KS Leeuwarden

Openingstijden: dinsdag t/m zondag van 11.00 uur tot 17.00 uur

Website: www.friesmuseum.nl

gfgg

Noorderlicht

De internationale fotomanifestatie Noorderlicht wordt elk jaar afwisselend in Groningen en Leeuwarden gehouden. Dit jaar vindt de manifestatie plaats in het Fries Museum. Elke manifestatie heeft zijn eigen thema. De thema's hebben altijd een maatschappelijk perspectief. De Friese editie staat traditiegetrouw in het teken van niet-westerse fotografie.

gfsgfg

Fotomanifestatie 2010

In Land, Country Life in the Urban Age kijkt Noorderlicht naar de gevolgen die urbanisatie heeft voor het platteland. Simultaan is in de Blokhuispoort 'Warzone' te zien, een tentoonstelling over de oorlogservaring van soldaten die naar conflictgebieden zijn uitgezonden.

Land - Country Life in the Urban Age

Sinds het begin van de 21ste eeuw woont meer dan de helft van de wereldbevolking in steden. Dat zijn 3,3 miljard mensen op slechts 3 procent van het aardoppervlak, een gebied kleiner dan Mongolië. Wat zijn de gevolgen van deze verschuiving? Kan het platteland de economische, demografische, culturele en ecologische kaalslag overleven? Is een menswaardig bestaan mogelijk in de moderne, uit haar voegen barstende megapolis? Het zijn vragen die Noorderlicht de komende twee jaar centraal stelt in haar Fotomanifestaties.dfgfdgfgfs
gfgd
VN-rapporten schetsen een somber beeld, vooral van het plattelandsleven in de niet-westerse wereld. Er heerst armoede, de sociale mobiliteit beperkt zich tot die van wegtrekkende jongeren, het platteland vergrijst. In het Westen valt de terugval in levenstandaard nog mee, maar waar zou het platteland zijn zonder landbouwsubsidies? Bovendien zien we ook hier dat het voorzieningenniveau afkalft en dat woonkernen in de regio krimpen.hjffjhjf
jkhgjh
Land – Country Life in the Urban Age laat zien dat stad en land een symbiotische relatie hebben ontwikkeld. De stad is het brandpunt van economische en sociale activiteit, het platteland ondersteunt haar. Met vergaande consequenties. Landbouw wordt ingericht op grootschalige productie tegen lage kosten, de groeiende vraag naar landbouwproducten versnelt de kap van tropisch regenwoud, hele gebieden krijgen een nieuwe bestemming door een toenemende behoefte aan water, terwijl het intensiveren van productie met moderne (bio)technieken haar eigen stempel drukt. De groeiende vraag naar biobrandstof heeft ertoe geleid dat in Brazilië grote delen van de landbouwgrond niet langer ten dienste staan van het voeden van mensen, maar van auto’s. Tel daarbij op de voortgaande ontginning van steeds schaarsere natuurlijke hulpbronnen, en de economische en demografische gevolgen van de trek naar de stad, en het is duidelijk: de 21ste eeuw stelt het platteland voor serieuze uitdagingen.sdadsad
gfgsgfgsfgdsfsa

Aan de hand van het werk van een dertigtal grotendeels buitenlandse fotografen, probeert Noorderlicht in de Fotomanifestatie van 2010 een beeld te schetsen van een platteland in crisis. Van Nadav Kanders reis langs de Yangtze rivier, tot Rodrigo Zeferino’s kijk op de industrialisatie van het binnenland van Brazilië. Van Ian Tehs bijna buitenaardse panorama-foto’s van het Chinese achterland, tot Larisa Sitars spookachtige Roemeense villa’s, gebouwd door migranten die bij afwezigheid hun plek op de sociale ladder willen bewaken. Van de worstelde jute-industrie in Bangladesh, tot de kracht die spreekt uit Jackie Nickersons Zimbabwaanse landarbeiders. Steeds is de vraag: welke rol speelt het platteland in de hedendaagse, verstedelijkte en globale economie? En is het mogelijk om, tegen alle economische logica in, het rurale leven een herwaardering te geven?gfdggdg
gjghdfh
In 2011 vormt Groningen de locatie van het tweede deel van dit tweeluik: Metropolis – City Life in the Urban Age.

Land - Country Life in the Urban Age

gffdg
Evan Abramson (Verenigde Staten) - WHEN THE WATER ENDS
Klimaatverandering en waterbeleid leiden tot conflicten tussen stammen in het grensgebied van Ethiopië en Kenia.

© Evan Abramson
vcxvcx
Pablo Balbontin Arenas (Italië/Spanje) - THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY
De vitale rol van traditionele landbouw voor het behoud van biodiversiteit.

© Pablo Balbotin Arenas
dsgdsg
Tessa Bunney (Groot-Brittannië) - HOME WORK
‘Ambachtsdorpen’ rond het groeiende Hanoi springen in op de krimpende sociaal-economische mogelijkheden om te leven van het land.

© Tessa Bunney
dsgdsg
Alexandra Demenkova (Rusland) - TERRITORY OF BROKEN DREAMS
Voormalige arbeiders van Sovjet-staatsboerderijen zijn gestrand in desolate uitstervende dorpen. Voor veel inwoners van Russische miljoenensteden als Moskou en Sint Petersburg bestaat het platteland niet. Toch hoef je niet ver te reizen om half vergane dorpen te vinden waar veelal oudere mensen in bittere armoede leven. Het zijn de voormalige arbeiders van staatsboerderijen, de bejaarden en de werklozen, gestrand in ooit levendige dorpjes. Kinderen zie je nauwelijks, voorzieningen zijn opgeheven en gemeenschapzin heeft plaatsgemaakt voor eenzaamheid, alcoholmisbruik en misdaad. Demenkova’s sobere en sombere zwartwitfoto’s tonen niet alleen de erfenis van moderne urbanisatie, maar ook van de sovjetpolitiek, die was gericht op het onteigenen van landbouwgrond ten behoeve van collectieve boerderijen.

© Alexandra Demenkova
xcxc\
Danny Wilcox Frazier (Verenigde Staten) – DRIFTLESS
Frazier’s eerbetoon aan de mensen die achterblijven in de krimpende plattelandsgemeenschap van Iowa, Amerika.

© Danny Wilcox Frazier
vcvzv
Robin Hammond (Nieuw-Zeeland/Zuid-Afrika) - TOXIC JEANS
De nieuwe kledingindustrie in Lesotho kleurt het landschap blauw met zijn chemisch afval, waarin kinderen spitten op zoek naar iets bruikbaars.

© Robin Hammond

vcvzv
Katharina Hesse (Duitsland) - DEFORESTATION IN PAPUA
Het enorme regenwoud van Papua Nieuw-Guinea, waar ecologie en bevolking bedreigd worden door oprukkende houtkap.

© Katharina Hesse
vcvcxz
Sohrab Hura (India) – LAND OF A THOUSAND STRUGGLES
In het economisch ontplooiende India trekken boeren en tribale gemeenschappen aan het korste eind.

© Sohrab Hura
vvzcxz
Nadav Kander (Israël/Groot-Brittannië) – YANGTZE, THE LONG RIVER
Een reis langs de 6500 kilometer lange levensader van China.

© Nadav Kander
vcxvzv
Daniel J. Kariko (Verenigde Staten) – SPECULATION WORLD
De overname van ruraal Florida door speculatie met nieuwbouwprojecten kwam wreed ten einde na de huizencrisis van 2007.

© Daniel J. Kariko
cvcx
Michael Lange (Duitsland) – THE WOMEN OF THE LAMANI GYPSY TRIBE
Het leven van de Lamani zigeuners, een van de laagste kasten in India, waar de vrouwen de gemeenschap dragen.

© Michael Lange
vczxvc

Jérémie Lenoir (Frankrijk) – OCCUPIED TERRITORIES
Abstracte fragmenten van een landschap dat met chirurgische precisie is vormgegeven door de mens.

© Jérémie Lenoir
vcvzc
Kadir van Lohuizen (Nederland) – NIGER DELTA
De schade voor mens en milieu ten gevolge van de productie van aardolie in Nigeria.

© Kadir van Lohuizen

vcvc
Philippe Lopparelli (Frankrijk) – TELLING TIME
In de Roemeense Karpaten, een bergachtige regio, is de plattelandstraditie en het bijpassende levenstempo nog springlevend.

© Philippe Lopparelli
vczxvzx
Mashid Mohadjerin (Iran/Verenigde Staten) – LEFT BEHIND
Portret van vrouwen in Tajikistan, wachtend op hun mannen die over de grens hun geld
verdienen.

© Mashid Mohadjerin
vcxv

Jackie Nickerson (Verenigde Staten/Ierland) – FARM
De waardigheid, trots en hoop van Afrikaanse landarbeiders vastgelegd in krachtige portretten, die haaks staan op westerse stereotyperingen.

© Jackie Nickerson
vcvzxv
Judith Quax (Nederland) – NDEUPE
In Senegal fungeert een animistisch ritueel als therapie voor vrouwen bij de emigratie, en vaak dood of vermissing, van hun mannen naar Europa.

Rocco Rorandelli (Italië) – TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA

Het gaat goed met de tabaksindustrie in China en India, maar wat merken de landarbeiders ervan?

© Rocco Rorandelli

vcvzcv
Bernice Siewe (Nederland) – DE WEG
Het ontsluiten van het noorden van Marokko biedt mogelijkheden in het toerisme, maar wat betekent het voor de lokale bevolking?

© Bernice Siewe
cvxvx

Corinne Silva (Groot-Brittannië) – BADLANDS
Het woestijnlandschap van de Spaanse provincie Almería, een niemandsland waar intensieve tuinbouw, hotels en golfbanen diep ingrijpen.

© Corinne Silva
vvcv

Larisa Sitar (Roemenië) – HOME PALACE
Roemeense arbeidsmigranten bouwen in eigen land gigantische villa’s, statussymbolen in spookdorpen.

© Larissa Sitar
vcvzvcv
Ian Teh (Maleisië/Groot-Brittannië) – TRACES
Filmische panorama’s van een buitenaards ogend, geïndustrialiseerd Chinees platteland.

© Ian Teh
vcxvcvzcv
Jeroen Toirkens (Nederland) – NOMADSLIFE
Hoe handhaven nomadische volkeren op het noordelijk halfrond zich, nu hun leefwijze bedreigd wordt door economie, alcoholisme en klimaatverandering?

© Jeroen Toirkens
rgrgrgrgegrg
Tomasz Tomaszewski (Polen) – A STONE’S THROW
Het ongeziene Poolse platteland, en de tragische erfenis van communistischecollectieve boerderijen.
ggs

© Tomasz Tomaszewki
jfhdfh
Munem Wasif (Bangladesh) – Blood splinter of jute / Stone workers of Jaflong
Het lot van de arbeider in Bangladesh. De jute industrie, ooit de trots van het land, is weggeveegd, terwijl elders arbeiders voor een schijntje stenen uit de rivier slepen waarmee de nieuwe economie gebouwd wordt.

Inez van Lamsweerde & Vinoodh Matadin - Pretty Much Everything

2010-06-27T06:03:00.000-07:00

Periode: 25-06-2010 t/m 15-09-2010

Locatie: FOAM, fotografiemuseum Amsterdam, Keizersgracht 609, 1017 DS Amsterdam

Openingstijden: Dagelijks geopend van 10-18 uur, do/vr 10-21 uur

Website: www.foam.nl

ghwkjvwhj

kgjkg

© Inez van Lamsweerde & Vinoodh Matadin

Linksboven: Joanna: Hervé Leger Campagne, 1995
Rechtsboven: Guinevere, 1999

Onder: Anita Ekberg voor Louis Vuitton, 1997
fggdgs
Inez van Lamsweerde geeft modefotografie extra dimensie

22 juni 2010 - door Georgette Koning

xchsdj,

De eerste foto’s die ik me herinner van Inez van Lamsweerde stonden in Modus, een catalogus die hoorde bij het gelijknamige modesymposium dat in december 1990 plaatsvond in Amsterdam. De zwart-wit foto’s waren hard, rauw, erotisch en surrealistisch; vrouwen met hoogglansbenen, priemende naaldhakken, nagels als scheermessen. Favoriete standje: benen wijd. Geen van de foto’s was digitaal gemanipuleerd, de computertechniek waarmee Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin in 1994 internationaal doorbraken dankzij een publicatie in het Britse tijdschrift The Face.
Vrijdag opende in fotografiemuseum FOAM Inez van Lamsweerde & Vinoodh Matadin “Pretty Much Everything Else”- photographs 1985-2010. Geëxposeerd worden zo’n driehonderd werken, zoals portretten van sterren, veel modereclamecampagnes van onder andere Balenciaga die Van Lamsweerde en Matadin maken met de Parijse grafische vormgevers M/M. Verder veel foto’s van het Amsterdamse theatergezelschap mugmetdegoudentand waarvoor Van Lamsweerde & Matadin al twintig jaar werken. Het onbekendst op de expositie zijn de kleine 3-D kunstfotowerkjes die tot stand kwamen met Van Lamsweerde’s oom, beeldhouwer Eugène van Lamsweerde. “Een bevrijding voor ons, iemand die drie dimensionaal werkt”, zei de fotografe woensdag op de persconferentie in FOAM.

In 1990, toen de Modus catalogus uitkwam, was Van Lamsweerde net afgestudeerd aan de Rietveldacademie waar ze in 1985 was aangenomen als modestudent. Dat weet ik, omdat ik dat jaar als modestudent in de toelatingscommissie zat. Inez intrigeerde. Zwarte kleding, vlijmscherp zwart bobkapsel, de post-punk versie van Louise Brooks, filmster uit de jaren twintig, vertaald naar de duistere mode van halverwege de jaren negentig. Verder herinner ik me een map mooie ontwerptekeningen en dat na haar Michael Raedecker het grijze Rietveldlokaal binnenstapte, verlegen, niet met een map vol mode, maar met Memphis-achtige lampjes.

In de Moduscatalogus uit 1990 stonden geen gefotoshopte foto’s, maar Van Lamsweerde had de beeldmanipulatie al ontdekt. In de catalogus met één foto uit elk van de afgelopen 25 jaren, staat een zwart-wit zelfportret van Van Lamsweerde uit 1985 waarop haar hoofd in een onmogelijke houding op haar gekromde schouders rust terwijl ze frontaal de camera in kijkt.

Tot begin jaren negentig zijn Van Lamsweerde en Matadin bezig geweest met het uitvogelen van een eigen beeldtaal. De ontdekking van de computer met paintbox en andere magische programma’s moet een openbaring zijn geweest. Het bracht naast het verzinnen van identiteiten – wat Van Lamsweerde als Louise Brooks al boeide – door het veranderen van een uiterlijk nog iets, het naar voren halen van een innerlijke wereld. Hiermee gaven Van Lamsweerde en Matadin een extra dimensie aan modefotografie En wat dat oplevert? Een naadloos in elkaar passend oeuvre en een overweldigende expositie.

vxasnm

Bron: www.nrc.nl

"Het Beeld van Nederland in Het Begin van de Eenentwintigste Eeuw"

2010-06-03T12:22:00.000-07:00

Wie dagelijks bevestigd wil zien hoe mooi Amsterdam is, moet een trouwe volger worden van het site van fotograaf Thomas Schlijper: http://www.schlijper.nl/. Elke dag plaatst hij een nieuwe foto van het alledaagse Amsterdam: van een glazenwasser op een krankzinnig hoge ladder, van een zwerver met een bloempot op z'n hoofd, van verstilde grachten in avondlicht, van komische verkeerssituaties of gewoon van leuke mensen. Vooral het licht op zijn foto's is heel bijzonder. Hij weet momenten te vangen in de Amsterdamse binnenstad met een betoverende lichtval.

;oi;oiy;yiyi;

© Thomas Slijper, 2010
gduidlsudggfdUFD
Het meeste werk van freelance fotograaf Thomas Schlijper (1975) wordt gepubliceerd in de Volkskrant. Een keuze uit de foto's die niet in de krant komen, plaatst hij de eigen site. Wat de site bijzonder maakt is, dat Thomas Schlijper elke dag een foto plaatst van mensen, gebeurtenissen, plekken, die hij die dag is tegengekomen. Elke dag vers. Het archief van die dagelijkse foto's gaat nu al aardig lijken op 'Het Beeld van Nederland in Het Begin van de Eenentwintigste Eeuw'. Wim de Bie maakte met Thomas Schlijper een interview, aan de hand van drie door hem zelf gekozen foto's. Klik hierboor op de onderstaande link:

Link naar interview met Thomas Schlijper (bieslog.vpro.nl)

bhsjllfshGFDHYJgfdgafg

INTENSIVE CARE Andrea Stultiens en Vrouwkje Tuinman

2010-05-31T13:56:00.000-07:00

Periode: 6 mei 2010 tot 6 juni 2010
Instelling: Centrum Beeldende Kunst Utrecht
Adres: Plompetorengracht 4, Utrecht
Openingstijden: di, wo, vrij: 9-17 uur do. 9-22 uur za, zo 13-17 uur, toegang gratis
Website: www.kunstinutrecht.nl

Uitgeverij d'JongeHond presenteert 'Intensive Care' een boek van fotograaf Andrea Stultiens & auteur Vroukje Tuinman.

Op oudejaarsochtend 2008 verongelukten twee jonge mensen, de zus van fotografe Andrea Stultiens en de beste vriend van auteur Vroukje Tuinman. Begin januari 2009 werden ze, enkele dagen na elkaar, begraven. Sindsdien worden ze gemist. Intensive Care vertelt in woord en beeld over het onvoorstelbare en onverwachte van een plotselinge dood. De beelden en gedichten delen hun weinig sentimentele, maar eerder alledaagse benadering van de dood en van wat deze losmaakt.

Fotografe Andrea Stultiens maakt en verzamelt foto’s om er verhalen mee te vertellen. Voor dit boek legde zij het ziekenhuis, het rouwcentrum en de uitvaarten vast. In haar werk staat de invloed van ‘de omgeving’ op de mens centraal. Ze exposeert internationaal en brengt verschillende boeken uit.
Auteur Vroukje Tuinman is dichter, schrijver en journalist. In Intensive Care schrijft ze over rouw en herinnering. Haar laatste roman Buurvrouw verscheen in 2008. Momenteel schrijft ze aan korte verhalen en voor muziektheater.
'Intensive Care' maakt deel uit van de dubbeltentoonstelling 'Memory Lane' en loopt tot 6 juni. Naast de expositie (in samenwerking met fotodok) van Stultiëns en Tuinman is in Flatland Gallery (Lange Nieuwstraat 7) de expositie 'Dog Days Bogotá' van Magnum fotograaf Alec Soth te zien.

Fotograaf Joost van den Broek kiest de vijf beste foto's van de jaren nul (25 december 2009)

2010-05-31T02:35:00.000-07:00

bzvx

René Burri Retrospectief in de Kunsthal Rotterdam

2010-05-16T04:54:00.000-07:00

Expositieperiode: 3 april 2010 t/m 26 juni 2010
Locatie: Kunsthal Rotterdam, Westzeedijk 341, 3015 AA Rotterdam
Website: http://www.kunsthal.nl/

© René Burri

Pablo Picasso, 1960

© René Burri

trywywwtywyty

Soms komt een kunstenaar nooit meer los van een meesterwerk. Zo overschaduwt die ene foto van Che Guevara de ongelooflijk rijk geschakeerde rest van het oeuvre van de Zwitserse Magnum-fotograaf René Burri (1933). Nee, niet dat heiligenportret met de vastberaden blik, die andere iconische foto: Che met de sigaar.
De status van dat portret is eigenlijk wezensvreemd aan het werk van Burri. Hij is juist een wegbereider van de foto-serie, van samenhangende beelden als in een film, van omgeving en gebeurtenissen. Hij koos met opzet een andere weg dan de dominante foto-estheticus uit zijn jeugdjaren Henri Cartier-Bresson, die vond dat de perfecte foto ‘het beslissende moment’ moest hebben gevangen voor de eeuwigheid. Het moest de kijker het gevoel geven: dit is het! Burri deed het precies andersom, op zijn foto’s zie je bijna wat er aan het klikken van de sluiter vooraf ging en ook wat er daarna zal gebeuren.

Dat verschil tussen Burri en zijn mentor Cartier-Bresson is de rode draad van de overzichtstentoonstelling van zijn oeuvre die nu de Kunsthal in Rotterdam is te zien; zo staat het op de begeleidende teksten op de muur. Het is een goede hulp bij het kijken, het doet begrijpen waarom die foto’s van Burri zo levendig overkomen.

Iconisch beeld

Die foto van Che is er een uit een reeks. Op de tentoonstelling hangt een velletje met contactafdrukken, dat opeens alles onthult van de werkwijze van de Zwitserse fotograaf. Hij is erbij, maar dringt zich niet op, probeert eerder onopvallend aanwezig te zijn. Hij fotografeert momenten en houdingen uit het dagelijkse, ongeposeerde, ondramatische leven. Stuk voor stuk zijn die Che-fotootjes de moeite waard; een paar nog meer dan andere en die heeft Burri met een stift omlijnd. Zo komt dat iconische beeld op deze tentoonstelling opeens in beweging, in gezelschap van die andere foto’s uit de serie.

Dat klinkt allemaal nogal voor de hand liggend misschien; de fotoreportage wordt beoefend door duizenden fotografen. Dat is zo en dat tekent het belang van Burri, een pionier van dit genre.

De enige keer dat Burri op een beslissend moment klikte, was bij het bezoek van Winston Churchill aan Zwitserland. Hij maakte slechts één foto: Churchill staat rechtop voor de achterbank van een open auto, voor hem zitten een chauffeur met militaire pet en een ernstig kijkende man met een slappe hoed; doordat de auto rijdt, zijn de mannen net niet scherp, het publiek langs de weg en de bomen zijn helemaal onscherp, dat geeft het beeld dynamiek, de compositie is volmaakt: Churchill op weg naar een historische toespraak rijdt net rechts het beeld in. René Burri was 13 jaar oud toen hij deze foto nam met het Kodak-cameraatje van zijn vader.

Misschien was het toeval, maar het wijst toch ook wel op een natuurtalent, schrijft Hans-Michael Koetzle in de inleiding van het overzichtsboek René Burri Photographs uit 2004, die dient als catalogus bij deze reizende tentoonstelling, waarvoor Burri en Koetzle de eerste selectie maakten.

Alledaagse beelden, maar dan perfect van compositie. Daarin verschilde Burri dan weer van een andere vriend en trendsetter: Robert Frank, die juist ongestileerde, rauwe foto’s maakte over gewone Amerikanen in The Americans, dat een toonaangevende serie werd. Ook die aanwijzing wordt in de begeleidende tekst op de expositie gegeven, bij Burri’s serie De Duitsers, uit de jaren vijftig. Burri legde de verwoestingen van na de oorlog vast en de wederopbouw. Het zijn indringende beelden van chaos, maar in een strakke vlakverdeling. Inderdaad, à la Picasso, zijn grote held.

Held Burri fotografeerde Picasso in zijn gewone doen en laten; in een hotelkamer op bed maakt hij een lolletje met een andere man; met zijn kinderen aan tafel; bij het stierenvechten. Burri heeft er foto’s omheen gemaakt (ook de stier en de vechter), hij vertelt verhaaltjes. Zo fotografeerde hij een hele reeks beroemde kunstenaars, de meeste door hem bewonderd, in hun leef- en werkomgeving.

Giacometti

Van architect Le Corbusier schoot hij bekende platen van hemzelf en zijn gebouwen. Van beeldhouwer Giacometti maakte hij wellicht het bekendste portret, naast een van die magere beelden van hem, in gepeins verzonken. Die foto krijgt op de expositie extra reliëf door een andere: Giacometti boetseert met de ogen dicht aan een kleimodel.

Nog intiemer zijn Burri’s beelden van zijn bevriende fotografen. Cartier-Bresson hangt uit een raam in Manhattan om de straat beneden te fotograferen, op een volgend beeld kijkt hij Burri aan. Robert Frank zit in 1959 met een verwilderde haardos en neergeslagen ogen in zijn armoeiige New Yorkse appartement onder een hanglamp met franje.

Burri werkte zijn werkzame leven lang voor bladen en kranten. Hoeveel reizen hij wel niet heeft gemaakt, laat hij op de expositie zien in twee vitrines: een met vliegtickets en een met visa en plaatselijke perskaarten. Het moet vreselijk lastig zijn geweest een keuze te maken. De fotoseries uit China horen tot zijn beste. Die uit Brazilië zijn beroemd geworden, bovenal het beeld uit Sao Paulo met de vier wandelende mannen op het platte dak van een flat in het licht van de ondergaande zon, en links op de foto – diep beneden hen – de drukke straat, ook nog in het licht tussen de gebouwen in schaduwdonkerte.

Ook in die tijdschriften uit vele landen springt zijn fotografie meestal van de pagina’s. Op de tentoonstelling zijn daar voorbeelden van opgehangen. Soms wringt het met de teksten, zoals in het Duitse Bunte, dat bij een serie van een nogal knullig ogende training van Algerijnse strijders in Egypte (1958) een angstaanjagende toon aansloeg: ‘Kampf bis aufs Messer’. Het magazine van The Sunday Times publiceerde op de cover Burri’s portret van de Egyptische president Sadat, met spiegelende zonnebrilglazen, waarop de fotografen zijn te zien. In kleur.

Voor bladen heeft Burri steeds in kleur gefotografeerd, maar hij bleef altijd een diepe voorkeur voor zwart-wit. In het boek koos hij ook alleen zwart-wit. Op de tentoonstelling zijn enkele grote kleurenafdrukken van hem te zien: donkere, desolate taferelen. Ze zijn heel goed, maar onderscheiden zich lang niet zo van andere in dit veel beoefende genre als zijn zwart-wit fotografie. De opmars van de kleurenfotografie eind jaren tachtig was een van de redenen waarom Burri stopte met professioneel fotograferen, volgens Koetzler. En ook de drukte onder fotografen. Burri vertelde Koetzler hoe hij tijdens een van zijn laatste opdrachten – de topontmoeting van Reagan en Gorbatsjov – tussen de opeengepakte massa collega’s uitkneep over de afzetting heen, maar onmiddellijk in zijn kraag werd gevat en teruggezet. Het was genoeg geweest.

Zodoende heeft Burri een afgerond oeuvre. Dit overzicht is een monument van het tijdperk van de zwart-wit-fotografie. De Kunsthal kan veel laten zien. Het is een goed teken dat ondanks dat het gevoel blijft hangen dat het nog veel te weinig is.

Bron: www.volkskrant.nl

Pietro Masturzo wint World Press Photo 2009

2010-05-11T09:24:00.000-07:00

Expositieperiode van 23 april t/m 20 juni 2010

Locatie: De Oude Kerk, Oudekerksplein 23, 1012 GX Amsterdam

Openingstijden: ma t/m za 11.00-17.00, zo 13.00-17.00, entree € 5,00

Website: www.worldpressphoto.org

Roepende protesterende vrouwen tegen de presidentsverkiezingen in Iran vanaf een dak

Giraffe gestorven door droogte in Kenya

udiyfudfuaydfi
jviofdigofigos
49-jarige Somaliër, ter dood gebracht door steniging na schuldig bevonden voor overspel
© Farah Abdi Warsame
jfhgjfgyttutyuyt

Tuzzah, Gaza strook

© Kent Klich

fagag

Een Afghaanse vrouw, die in veiligheid wordt gebracht na een zelfmoordaanslag
© Adam Ferguson

De Italiaanse freelance fotograaf Pietro Masturzo heeft beslag gelegd op de belangrijkste prijs tijdens de 53ste editie van World Press Photo. Zijn foto, gemaakt in juni 2009 vlak na de omstreden presidentsverkiezingen in Iran, toont drie protesterende vrouwen op een dakterras in de avond van Teheran. Groot Nederlands succes was er in de categorie Portretseries. Ook een eervolle vermelding voor Robin Utrecht in de categorie Spot Nieuws voor zijn foto van Karst Tates in zijn Suzuki Swift tijdens de aanslag op de koningin. Kees van der Veen ten slotte ontving de derde prijs bij Kunst en Entertainment.
De keuze van de negentienkoppige jury is een opvallende. De winnende foto van Masturzo is in slechte lichtomstandigheden gemaakt, heeft onscherpte en laat de kijker raden naar de precieze gebeurtenis. Volgens de juryvoorzitster Ayperi Karabuda Ecer staat het beeld voor 'het begin van iets, het begin van een enorm groot verhaal' en geeft het 'perspectief aan het nieuws'.
Uit de toelichting blijkt dat de drie vrouwen de kreet Allah akbar (God is groot) roepen en daarmee uiting geven aan hun onvrede over de verkiezingen. Deze sinds afgelopen zomer gebruikelijke vorm van avondlijk protest in Teheran dateert uit de tijd van de islamitische revolutie van 1979. Jurylid Kate Edwards verklaart dat de foto een krachtig gevoel van atmosfeer, spanning, angst, maar ook stilte en kalmte heeft. "In die betekenis is het een uitdagende keuze. We wilden een beeld dat je naar binnen trekt, dieper, dat je na laat denken, en niet etaleert wat we al wisten."
World Press Photo, de grootste en meest prestigieuze fotografiewedstrijd van de wereld, bestaat sinds 1955. De organisatie is gevestigd in Amsterdam. Daar kreeg op 2 mei Pietro Masturzo ook zijn onderscheiding. Aan de prijs is een geldbedrag van 10.000 euro verbonden.

WINNAARS

World Press Photo van het Jaar 2009: Pietro Masturzo, Italy

Spot News
1ste prijs singles: Adam Ferguson, Australia, VII Mentor Program for The New York Times
2de prijs singles: Mohammed Salem, Palestinian Territories, Reuters
3de prijs singles: Julie Jacobson, USA, The Associated Press
Eervolle vermelding: Robin Utrecht, the Netherlands, ANP

1ste prijs stories: Walter Astrada, Argentina, Agence France-Press
2de prijs stories: Olivier Laban-Mattei, France, Agence France-Presse
3de prijs stories: Mohammed Abed, Palestinian Territories, Agence France-Presse

General News
1ste prijs singles: Kent Klich, Sweden
2de prijs singles: Carlos Villalon, Chile, Redux Pictures
3de prijs singles: Rina Castelnuovo, Israel, for The New York Times

1ste prijs stories: Marco Vernaschi, Italy, for Pulitzer Center
2de prijs stories: Farah Abdi Warsameh, Somalia, The Associated Press
3de prijs stories: Meiko Herrmann, Germany

People in the News
1ste prijs singles: Michele Borzoni, Italy, TerraProject
2de prijs singles: David Guttenfelder, USA, The Associated Press
3de prijs singles: Justin McManus, Australia, The Age

1ste prijs stories: Pietro Masturzo, Italy
2de prijs stories: Charles Ommanney, United Kingdom, Getty Images for Newsweek
3de prijs stories: David Chancellor, United Kingdom

Sports Action
1ste prijs singles: Gareth Copley, United Kingdom, Press Association
2de prijs singles, Pat Murphy, Ireland, Sportsfile
3de prijs singles, Daniel Kfouri, Brazil

1ste prijs stories, Donald Miralle, Jr., USA
2de prijs stories: Craig Golding, Australia, for Getty Images
3de prijs stories: Magnus Wennman, Sweden, Aftonbladet

Sports Features
1ste prijs singles: Robert Gauthier, USA, Los Angeles Times
2de prijs singles, Mark Holtzman, USA, for Sports Illustrated
3de prijs singles: Robert Beck, USA, for Sports Illustrated

1ste prijs stories: Elizabeth Kreutz, USA
2de prijs stories: Denis Rouvre, France
3de prijs stories: Gediskwalificeerd

Contemporary Issues
1ste prijs singles: Pierre-Olivier Deschamps, France, Agence Vu
2de prijs singles: Stefano De Luigi, Italy, VII Network for Le Monde Magazine
3de prijs singles: Zed Nelson, United Kingdom
Eervolle vermelding: Guillermo Arias, Mexico, The Associated Press

1ste prijs stories: Eugene Richards, USA, Reportage by Getty Images/The Sunday Times Magazine/Paris Match
2de prijs stories: Alessandro Imbriaco, Italy, Contrasto
3de prijs stories: Tommaso Ausili, Italy, SIME
Eervolle vermelding: Ou Zhihang, China

Daily Life
1ste prijs singles, Michael Wolf, Germany, Laif
2de prijs singles: Joan Bardeletti, France, Picturetank
3de prijs singles: Luca Santese, Italy, Cesuralab

1ste prijs stories: Gihan Tubbeh, Peru
2de prijs stories: Matt McClain, USA, for People
3de prijs stories: Simon Roberts, United Kingdom
Eervolle vermelding: Pieter ten Hoopen, Nederland, Agence Vu

Portret
1ste prijs singles: Laura Pannack, United Kingdom, Lisa Pritchard Agency for Guardian Weekend magazine
2de prijs singles: Pieter ten Hoopen, Nederland, Agence Vu
3de prijs singles: Jérôme Bonnet, France, for Libération

1ste prijs stories: Roderik Henderson, Nederland
2de prijs stories: Annie van Gemert, Nederland
3de prijs stories: Willeke Duijvekam, Nederland, Unit

Arts and Entertainment
1ste prijs singles: Malick Sidibé, Mali, for The New York Times Magazine
2de prijs singles: JR, France, Agence Vu
3de prijs singles: Kees van de Veen, Nederland, Dagblad van het Noorden

1ste prijs stories: Kitra Cahana, Canada, Fabrica for Colors magazine
2de prijs stories: Francesco Giusti, Italy
3de prijs stories: Karla Gachet, Ecuador, Aurora Photos

Nature
1ste prijs singles: Joe Petersburger, Hongarije, National Geographic Image Collection
2de prijs singles: Nick Cobbing, United Kingdom, for Greenpeace International
3de prijs singles: Paolo Patrizi, Italy, Kaze no Tabibito

1ste prijs stories: Paul Nicklen, Canada, National Geographic
2de prijs stories: Peter Bialobrzeski, Germany, Laif
3de prijs stories: Fang Qianhua, China, Southern Metropolis Daily

Jan Banning: Sporen van Oorlog

2010-05-08T04:16:00.000-07:00

Expositieperiode van 23 april t/m 2 juni 2010
Locatie: Fotoacademie / Fotogalerie Rotterdam
Adres: Conradstraat 20, 3013 AP Rotterdam
Open: ma t/m za, 10.00-16.00; ma t/m wo, 19.00-21.00

Met zijn project ‘Sporen van Oorlog’ toont Jan Banning een serie van vierentwintig portretten van voormalige dwangarbeiders in Fotogalerie Rotterdam. Deze mannen werden tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Japanse bezetter van het vroegere Nederlands-Indië gebruikt om te werken aan de bouw van de beruchte Birma-spoorweg in het grensgebied van Thailand en Birma, en aan de Pakanbaroe-spoorweg op Sumatra. Bij de aanleg stierven tienduizenden mensen door de erbarmelijk werkomstandigheden.

‘Sporen van Oorlog’ schetst een indringend beeld van de overlevenden van deze ingrijpende gebeurtenissen, inmiddels mannen van in de tachtig of ouder. Banning komt uit een Nederlands-Indische familie en heeft een persoonlijke band met het onderwerp. Zijn vader werkte aan de Pakanbaroe- en zijn grootvader aan de Birma- spoorweg. Met deze expositie plaatst hij het Indische verleden van zijn familie in een grotere context en hoopt Banning tevens meer licht te werpen op wat de gevolgen zijn van dergelijke oorlogservaringen.

Fotograaf en historicus Jan Banning (Almelo, 1954) heeft een grote belangstelling voor het thema van de staatsmacht en daarmee verbonden sociaal-maatschappelijke onderwerpen zoals de lange termijn gevolgen van oorlog en de wereld van de bureaucratie. Zijn fotodocumentaires verschenen in boeken, tijdschriften, kranten, in de vorm van tentoonstellingen en hebben hem reeds vele nationale en internationale prijzen opgeleverd. Zo won hij in 2004 de World Press Photo voor het India-hoofdstuk uit de serie ‘Bureaucratics’ (‘Bureaucratica’) en werd hij dit jaar geselecteerd voor de prestigieuze tentoonstelling ‘Moving Walls’ (New York/Washington).
Gelijktijdig is de tentoonstelling ‘Troostmeisjes’ van Jan Banning en Hilde Janssen te zien in Kunsthal Rotterdam. Van 24 april t/m 29 augustus exposeert Banning daar een serie portretten, in foto’s en tekst, van voormalige dwangprostituees tijdens de bezetting van Nederlands-Indië.

'Retrospective' fotograaf Robert Mapplethorpe

2010-05-05T01:35:00.000-07:00

Periode: 6 februari t/m 15 augustus 2010
Locatie: NRW-Forum Kultur und Wirtschaft Düsseldorf, Ehrenhof 2, 40479 Düsseldorf
Openingstijden: di t/m zo 11.00-20.00, vr tot 24.00 uur (entree € 5,80)
Website: www.nrw-forum.de

© Robert Mapplethorpe Foundation, Lydia Cheng, 1987

Van 6 februari t/m 15 augustus toont het NRW-Forum in Düsseldorf, Duitsland, een unieke overzichtstentoonstelling van de Amerikaanse fotograaf Robert Mapplethorpe. Het is voor het eerst dat er in Duitsland zo'n groot overzicht van zijn werk in een museum is te zien. Robert Mapplethorpe (1946-1989) is volgens de curatoren, een van de weinige kunstenaars die het werkelijk verdient om ver over de grenzen van de kunstwereld bekendheid te genieten. Zowel tijdens zijn leven als na zijn dood, was het werk van Mapplethorpe omstreden. Tot het eind van de twintigste eeuw werden tentoonstellingen met zijn werk geboycot, gecensureerd of gesloten.
Zijn radicale verbeelding van naaktheid en seksuele activiteiten, zijn altijd controversieel geweest. Zijn foto's van sadomasochistische praktijken in het bijzonder, choqueerden en resulteerden veelvuldig in protesten buiten de tentoonstelling en in rechtszaken tegen diverse museumdirecteuren. In Duitsland waren Mapplethorpes foto's onderdeel van de 'esthetische socialisatie' van de generaties die in de jaren '80 en begin jaren '90 opgroeiden. De tentoonstelling in het NRW Forum gaat in op alle aspecten van Mapplethorpes werk; van portretten en zelfportretten, homoseksualiteit, naakten, bloemen en de kwintessens van zijn oeuvre: de fotografische beelden van sculpturen inclusief de vroege polaroid.
De foto's zijn geordend naar thema's zoals 'zelfportretten', waaronder het onbekende beeld van hem met een zweep, zowel als zijn bijna poëtische portretten van zijn partner Patti Smith, de foto's van zwarte mannen versus blanke vrouwen, de body builder Lila Lyon, de composities en uiteindelijk de foto's van klassieke schoonheid gebaseerd op Renaissance beelden en indrukwekkende portretten van kinderen en beroemdheden uit zijn tijd. Ondanks de duidelijke referentie aan het Renaissance idee van ware schoonheid en de fotogeschiedenis van Wilhelm von Gloeden tot Man Ray, toont deze expositie de fotograaf Mapplethorpe als een kunstenaar die diep geworteld was in zijn tijd.
Zijn tijdgenoten waren Andy Warhol en Brice Marden; polaroids waren hét medium in de jaren '70, en de nadruk op lichaam en seksualiteit was toentertijd net als voor veel kunstenaars zoals Vito Acconci of Bruce Nauman het sleutelthema tot sociale verandering. Bovenal ontwikkelde Robert Mapplethorpe zijn eigen fotografische stijl gebaseerd op de idealen van perfectie en vorm.
De curatoren zijn voor dit grote overzicht diep in de collectie van de Robert Mapplethorpe Stichting in New York gedoken. De selectie van 150 foto's variëren van de vroege polaroids uit 1973 tot zijn laatste zelfportretten uit 1988 die duidelijk de gevolgen van zijn ziekte en zijn naderende einde tonen. Ook zijn er veel bekende, bijna iconische beelden te zien evenals een aantal nooit eerder of zelden getoonde werken.

Ryan Lobo - Photographing the hidden story

2009-12-22T00:33:00.000-08:00

De Indiaase documentairemaker/fotograaf Ryan Lobo maakte het afgelopen decennium diverse documentaires. Ook maakte hij vaak foto's. Die vertellen soms een beter verhaal dan een documentaire, zegt Lobo. In de lezing die Lobo gaf bij TEDIndia laat hij drie fotoseries zien. Hij vertelt o.a. over een warlord uit Liberia, die terugging naar het dorp waar hij mensen had vermoord, om vergeving te vragen aan de familie van de slachtoffers. Ook maakte hij een serie over een Indiaas contingent VN-soldaten dat louter uit vrouwen bestaat. Tenslotte laat hij foto’s zien van brandweermannen in India. Op handarbeid wordt in India vaak neergekeken, maar na de publicatie van de foto’s kregen de brandweermannen veel vaker positieve reacties op hun werk. Je kunt fotograaf Ryan Lobo ook aan het werk zien in aflevering 8 van Lauren verslaat, het Veronica-programma waarin Lauren Verster meeloopt met een aantal topfotografen.
gfhfhfh

India Urban

Insite Supermax (VS)

© Ryan Lobo

Voor het eerst de jaarlijkse Volkskrant fotografiebijlage ook in multimediale versie!

2009-12-18T08:31:00.000-08:00

ipup

Voor het eerst verschijnt op zaterdag 19-12-09 de jaarlijkse fotografiebijlage van de Volkskrant ‘Observatorium’ niet alleen in een papieren uitgave maar ook in een multimediale versie. Deze bijlage laat zeven fotoseries zien over ‘de eerste keer’. (http://extra.volkskrant.nl/observatorium/). WEBLOG jasper hoorweg geeft een voorproefje.
bfdfdb
‘Voor het eerst zonder ouders op vakantie’
In het diepe zuiden van Italië is elk jaar een zomerkamp voor jongeren die voor het eerst zonder ouders op vakantie gaan. Een wereld van gierende hormonen, liters drank, romances en blauwtjes. Van intense vriendschappen en een hartverscheurend afscheid. Door fotograaf Frank Kouws.
ghghfgh
‘Voor het eerst in de gevangenis’
Paul Harwood (23) was een ruige jongen die veel dronk, vocht in kroegen en zijn vrouw en jonge kinderen in de steek liet. In de strengste gevangenis van Amerika kwam hij tot inkeer. ’Je wordt er vernederd, maar ik had het nodig.’ Door fotograaf Gerrit de Heus en met gesproken commentaar van Paul Harwood.
jjhgf
‘Het boerenleven voor het eerst in kleur’
De Amerikaanse overheid liet in de jaren dertig 164.000 foto’s maken van het leven in het midwesten om de zegeningen van Roosevelt's New Deal programma te tonen en het leven van de boerenbevolking te laten zien. Verschillende fotografen werden het land in gestuurd met een opdracht, zoals Walker Evans, Jack Delano, Marion Post Walocott en Russel Lee. De foto's zijn bijna allen in zwart-wit, maar er zijn ook 1.600 kleurenfoto’s bewaard gebleven. Geschoten in Kodachrome Color, in 1935 als nouveauté geïntroduceerd. Ze geven een indringend beeld van het barre leven van de arme (boeren)bevolking tijdens The Great Depression. In 2009 is de productie van Kodachrome gestopt in verband met de opkomst van de digitale fotografie. Hieronder een aantal foto's uit deze serie.
hgdfgdh
‘Voor het eerst aan zee’
Bijna een etmaal zaten ze in de bus om de kustplaats Goa te bereiken, 1.600 kilometer over slechte wegen. Daar zagen Indiërs uit Radjasthan voor het eerst van hun leven de zee. Door fotograaf Martin Bogren.
bfgdhgbf
‘Levenslicht’
Op de afdeling verloskunde en gynaecologie van het AMC in Amsterdam waken specialisten bij gecompliceerde bevallingen. De allereerste seconden van een nieuw leven. Door fotograaf Joost van den Broek.
jjgjhgf
‘Voor het eerst op eigen benen’
Ze was pas sinds drie maanden moeder toen de Hongaarse Bernadett Szabó (19) werd vermoord op de Wallen in Amsterdam. Ruim een jaar daarvoor was ze de armoede thuis ontvlucht. Een reconstructie met foto’s uit het familiealbum en met foto’s van Guus Dubbelman uit Hongarije.

gfhhdffdhd
Jack Delano
nnbcn

Russel Lee
nmbm

© Russel Lee

Marion Post Wolcott
jhkhfh

Consequences - Darfur door Jan Grarup

2009-12-18T04:48:00.000-08:00

7u6r8j;lkj;j

© Jan Grarup

© Jan Grarup

Eerder was op WEBLOG jasper hoorweg het werk van Kadir van Lohuizen te zien. In het kader van de multimediapresentaties van fotoagentschap NOOR om mensen bewust te maken van de gevolgen van klimaatverandering. Nu aandacht voor het werk van Jan Grarup in deze serie.
Het conflict in Darfur heeft sinds 2003 ruim 300.000 levens gekost. Een belangrijke oorzaak van het conflict is waterschaarste. Darfur is een schrijnend voorbeeld van de effecten die klimaatverandering kan hebben op onze samenleving. De Deense fotojournalist Jan Grarup (1968) fotografeert sinds begin 2004 in het conflictgebied. Het daar woedende conflict draait niet alleen een om etnische afkomst, maar is ook een gevolg van waterschaarste.
Eeuwenlang leefden de niet-Arabische dorpelingen en Afro-Arabische nomaden vredig naast elkaar. Aanhoudende droogte heeft ervoor gezorgd dat nomadenstammen steeds vaker richting dorpen trekken. De spanningen tussen de dorpelingen en de nomaden zijn uitgemond in een etnische opruiming, waarbij het gewapende leger de nomaden ondersteunt. Het conflict heeft inmiddels ruim 300.000 mensenlevens gekost en twee tot drie miljoen mensen zijn verjaagd uit hun leefomgeving.

Jens van der Velde - Ongeposeerde persoonlijkheden

2009-12-13T12:15:00.000-08:00

Datum: 19 December 2009
Tijdstip: 20:00 uur
Adres: Panama, Oostelijke handelskade 4, 1019 BM Amsterdam
Entree: Gratis
Link: www.jens.com; www.panama.nl
kukiukt8756

Marky Ramone

yuyuru
Portretfotograaf Jens van der Velde exposeert vanaf 19 december in Panama Amsterdam. De foto's zijn t/m januari te zien. De opening op 19 december wordt een energieke mix tussen fotografie en live optredens met o.a. de band Woot, die voor het SXSW Austin Texas USA in 2010 is uitgenodigd.
De foto’s die vanaf 19 december te zien zijn in Panama Amsterdam maakte Jens voor KX Radio, het internetradiostation van Rob Stenders. Sinds dit jaar verzorgt van der Velde de fotografie voor KX Radio en het bijbehorende Downtown Café. Het werk wordt gekenmerkt door veelal ongeposeerde persoonlijkheden. "Soms is de gefotografeerde persoon zich bewust van de camera, maar meestal niet", zegt Jens van der Velde.
Jens van der Velde fotografeert zonder flits en analoog met middenformaat en kleinbeeld. Deze werkwijze en het bijbehorende resultaat hebben zijn voorkeur. Het tekort of teveel aan licht heeft als voordeel dat het veel storende elementen uit het beeld weglaat. Daardoor valt de nadruk op het portret.
De bijzondere stijl van Van der Velde in combinatie met de unieke manier van exposeren van zijn eindexamenwerk deed zijn fotowerk in 2008 opvallen. Na deze expositie ontving hij van Hilfiger Denim de opdracht om Marky Ramone (drummer van de band The Ramones) in Amsterdam en Barcelona te fotograferen. Met een andere Tommy Hilfiger modeserie heeft Van der Velde dit jaar twee PANL Awards ontvangen. Inmiddels fotografeert Van der Velde ook voor muziektijdschrift OOR. Afgelopen maand is het fotowerk van Van der Velde genomineerd voor de Lex van Rossen Award 2010.
hjh;jhjhkp9p9

jtyettj8bkhjytjyrtjfg

Foto's van de backstage documentaire voor Tommy Hilfiger in 2008

Documentaire bij de NPS: Photo and copyright by G.P. Fieret

2009-12-12T09:59:00.000-08:00

defafhe

© G.P. Fieret

Fotograaf Gerard Petrus Fieret (1924-2009) bewerkte zijn foto's, die veelal uit de jaren zestig dateren, vaak op een manier waar andere fotografen of verzamelaars van zouden gruwen. Hij was slordig met chemicaliën, liet nog natte foto's op elkaar geplakt drogen en zette naamstempels op cruciale plekken.
In de documentaire 'Photo and copyright by G.P. Fieret' gaat regisseur Frank van den Engel op zoek naar de wereld die schuilgaat achter dit uitzonderlijke en excentrieke talent. Hij spreekt met collega's en voormalige modellen en met verzamelaars en zoekt de fotograaf op in diens totaal verwaarloosde en vervallen huisje.
Fieret blijkt een wat verwarde en wantrouwige oude man met een woeste baard, op het eerste gezicht een zwerver voor wie het bestaan weinig waarde meer heeft. Maar langzamerhand ontvouwt zich het tragische en fascinerende verhaal van een kunstenaar die pas begrepen en gewaardeerd wordt als het voor hem te laat is.

Consequences - Ontbossing door Kadir van Lohuizen

2009-12-07T12:21:00.001-08:00

;lk';

hgjhgj
Fotoagentschap NOOR stuurde 9 fotografen op pad om de effecten van klimaatverandering wereldwijd vast te leggen. Kadir van Lohuizen ging naar de Braziliaanse Amazone en fotografeerde de ontbossing. Jaarlijks verdwijnen tienduizenden vierkante kilometers regenwoud uit de Braziliaanse Amazone. Niet langer is het hout de voornaamste reden, 60 tot 70 procent van de ontbossing wordt veroorzaakt door de veehouderij. Brazilië is de afgelopen jaren uitgegroeid tot de grootste exporteur van vlees en tegelijkertijd een van de grootste vervuilers ter wereld. Gekapt hout wordt simpelweg verbrand om ruimte te maken voor veehouderij, met een enorme co2-uitstoot als gevolg. Daarnaast is ook het vee is verantwoordelijk voor schadelijke gassen.

Edward Burtynsky: OIL, a photographic documentation

2009-12-04T16:30:00.000-08:00

Periode: 28 november 2009 - 28 februari 2010
Locatie: Huis Marseille museum voor fotografie (1999), Keizersgracht 401, 1016 EK Amsterdam
Website: http://www.huismarseille.nl
Link: http://www.galeries.nl/expo.asp?exponr=51106
Video: http://vimeo.com/6823943
jikjl

© Edward Burtynsky

Aan de hand van monumentale en gedetailleerde kleurenfoto's toont de Canadese fotograaf Edward Burtynsky in Huis Marseille het thema 'Oil'. Edward Burtynsky (1955) laat de samenhang zien tussen de winning van olie en het effect dat dit op het landschap heeft, tussen de cultuur van olieconsumptie en de infrastructuur die daarvoor nodig is, en volgt hij de afvalsporen die deze industrie en zijn gebruikers overal ter wereld achterlaten.

Revolution in Photography: Alexander Rodchenko

2009-11-27T15:46:00.000-08:00

Periode: 18 december 2009 - 17 maart 2010
Locatie: Foam, Keizersgracht 609, 1017 DS Amsterdam
Website: www.foam.nlg
udio

gsdkdsak

Revolution in Photography is een uniek overzicht van het werk van de wereldberoemde Russische avant-gardist Alexander Rodchenko. De tentoonstelling omvat meer dan 200 vintage afdrukken waarvan sommigen nooit eerder in het Westen zijn getoond. Alexander Rodchenko (1891-1956) behoort tot de grote vernieuwers binnen de avant-garde kunst van het begin van de twintigste eeuw en is één van de meest veelzijdige kunstenaars van de avant-garde beweging.
Aanvankelijk maakte Rodchenko internationaal naam als schilder, beeldhouwer en grafisch ontwerper. Omdat hij ervan overtuigd was dat fotografie het medium van zijn tijd zou worden, koos hij in het begin van de twintiger jaren voor de fotografie. Gedurende de volgende twee decennia ontwikkelde hij een geheel nieuwe beeldtaal met uitgesproken camerastandpunten, extreme perspectieflijnen en close-ups van verrassende details. Nieuw was ook dat Rodchenko grafisch ontwerp als een integraal onderdeel van de fotografie zag. Bijzonder is dat hij formele overwegingen verenigde met zijn vurige wens het sociale en politieke leven in de Sovjet-Unie vast te leggen. Tijdens zijn leven had hij niet alleen grote invloed op de manier waarop mensen fotografie zagen, maar ook hoe de rol van de fotograaf werd ervaren.

Vanessa Winship: Sweet Nothings

2009-11-27T14:29:00.000-08:00

Periode: 19 september - 17 januari 2010
Locatie: Kunsthal Rotterdam, Museumpark, Westzeedijk 341, 3015 AA Rotterdam
Website: www.kunsthal.nl
knk;

hgjh

Kunsthal Rotterdam presenteert een selectie ingetogen zwart-wit portretten van schoolmeisjes die de Britse fotograaf Vanessa Winship vanaf 2003 in Oost-Anatolië maakt. Oost-Anatolië ligt op het grensgebied met ondermeer Georgië, Armenië, Irak, Iran en Syrië en is een knooppunt van nationaliteiten, culturen en religies. In de regio houden veel families hun dochters thuis. Naar schoolgaan is voor meisjes een uitzonderlijk voorrecht. Het is bijzonder dat de kinderen die Winship portretteerde wel naar school gaan.

Al ruim tien jaar woont de Britse Vanessa Winship in verschillende landen in Oost-Europa en de Balkan. Tussen 2003 en 2007 woonde zij in Turkije. In Turkije werkte zij aan verschillende fotoseries over het leven van mensen in de grensgebieden langs de Zwarte Zee. De publicatie ‘Schwarzes Meer' die daar uit voortkwam won diverse prijzen. In 2008 won Winship de eerste prijs van World Press Photo voor haar ‘Sweet Nothings' serie.

Catherine Yass - The China Series

2009-11-26T10:39:00.000-08:00

Periode: 21 november 2009 t/m 31 januari 2010
Locatie: Stedelijk Museum 's Hertogenbosch, Magistratenlaan 100, 5223 MB 's Hertogenbosch
Website: http://www.sm-s.nl/
Link: http://www.tate.org.uk/britain/exhibitions/turnerprize/2002/yass.htm
fgdfgdgdf

© Catherine Yass

De fotowerken van Catherine Yass, te zien in het Stedelijk Museum 's Hertogenbosch, hebben door de landschappelijke elementen als sluizen en bruggen een opmerkelijke lading. De foto's en video's heeft Catherine Yass recentelijk in China gemaakt. De fotowerken zijn niet alleen een commentaar op de Chinese samenleving, maar ook een zeer persoonlijke verwerking van indrukken en een gemoedstoestand, als in een claustrofobische droomsequentie.
Veelal kiest Yass voor onderwerpen die een indringend gevoel oproepen of een overgang vormen tussen twee gebieden. Doorgangen, overgangsgebieden en passages staan in haar werk eerder voor mentale processen dan voor een reële omgeving. Haar werk onderzoekt het onderbewuste en de psychologische impact van een onstabiele ruimtelijke en visuele ervaring. Beeld en nabeeld lopen in elkaar over als in een claustrofobische droomsequentie.
Catherine Yass experimenteert in haar werk met opnametechnieken, wat resulteert in een zeer kenmerkend kleurgebruik en het overlopen van positief en negatief beeld. Foto's worden getoond in groot formaat lichtboxen waardoor het intense licht extra nadruk krijgt. Het Stedelijk museum maakte een selectie uit The China Series (2006 - 2007) met drie series fotowerken op lichtboxen: Harbours, Locks en Signs: For the Good of the People.
Catherine Yass (Londen, 1963) studeerde aan het Goldsmith's College in Londen en was in 2002 genomineerd voor de Turner Prize. Recente solopresentaties waren in het St. Louis Art Museum (USA), FOAM Amsterdam, Tate Britain (Londen) en tijdens Art Basel 2009.

Wildlife Photographer of the Year in Museon

2009-11-17T11:00:00.000-08:00

Periode: 28 november 2009tot en met 7 maart 2010
Locatie: Museon, Stadhouderslaan 37, 2517 HV Den Haag
Website: http://www.museon.nl/
Link: http://www.veoliaenvironmentalservices.co.uk/pages/wildlife.asp
vvd

Vanaf 28 november 2009 is in het Museon in Den Haag de tentoonstelling ‘Wildlife Photographer of the Year 2009’ te zien. De bekroonde foto’s van 'The Wildlife Photographer of the Year Competition', een prestigieuze internationale fotografiewedstrijd waaraan ’s werelds meest vooraanstaande natuurfotografen deelnemen, vormen deze expositie. Het Museon toont de foto’s tot en met 7 maart 2010.
The Wildlife Photographer of the Year Competition heeft dit jaar voor de 26e maal plaatsgevonden. De wedstrijd wordt traditiegetrouw georganiseerd door BBC Wildlife Magazine en Natural History Museum in Londen. Natuurfotografen van over de hele wereld dingen mee naar de titel. Twee Nederlanders wisten zich te profileren in de competitie. Jan Vermeer uit Apeldoorn en Miles Kenzo Kooren uit Utrecht kregen beiden een eervolle vermelding. Hun inzendingen Puffin in the snow en Intimate death maken deel uit van de 95 gekozen foto's voor de jaarlijkse tentoonstelling.
Jan Vermeer's foto van de papegaaiduiker maakte deel uit van de categorie Animal Portraits. Zijn genomineerde foto is gemaakt aan het Varanger Fjord in Noorwegen waar duizenden zeevogels neerstreken om te gaan broeden. Vermeer: "Ik keek uit over de zee en zag de vogels aan komen vliegen. Er zijn gouden momenten in je leven die je nooit vergeet en dit is er een van."

Miles' Kenzo Kooren foto Intimate death kreeg een eervolle vermelding in de categorie 11-14 jaar. Hij zwom in een lagune in Lambir Hills National Park, Sarawak, Borneo, toen er plotseling een kleine slang uit een boom op het zand viel. Het dier veroberde een gekko. Plat op de grond heeft Miles de maaltijd gefotografeerd.
José Luis Rodriquez uit Spanje werd onderscheiden als ‘Wildlife Photographer of the Year 2009’ voor zijn foto The storybook wolf , genomen in Spanje. 'It took ages to find the ideal location, let alone a wolf that would jump a gate. When I got the shot of my dreams I couldn’t believe it. I think the Spanish can be proud to have such a beautiful animal'.

Kenji Aoki: Recent werk

2009-11-16T11:56:00.000-08:00

Periode: 17 oktober 2009 - 19 december 2009
Locatie: Galerie Sand, Oude Kijk in ’t Jatstraat 59, 9712 EC Groningen
Website: http://www.gallery-sand.com/
sdfdsfd

© Kenji Aoki

Verhoudingsgewijs zijn er maar weinig fotografen die zich op het stilleven toeleggen en aangetrokken worden tot het balanceren op de vierkante millimeter: het met eindeloos geduld en precisie arrangeren van objecten; het opstellen en verplaatsen van lampen, reflectoren, spiegeltjes en folie. En kijken. Lang, intens, aandachtig kijken. Een fotograaf moet het oog van een ontwerper hebben om vormen ten diepste te kunnen doorgronden.

Alvorens zich in fotografie te bekwamen, studeerde Kenji Aoki (Tokio, 1968) aan de prestigieuze Kuwasawa Design School, waar in de geest van Bauhaus onderwezen wordt. Bauhaus streeft naar artistieke zuiverheid, universele waarden en absolute harmonie. Dat wordt bereikt door abstractie en streng omgrensde geometrische elementen. Abstractie vergt precisie, en precisie is de enige weg om harmonie uit te beelden. Daarom is fotografie, met zijn genadeloos registrerend oog, het ultieme instrument om de kwaliteiten van design vast te leggen.

De foto’s van Kenji Aoki, gevestigd in New York en Tokyo, zijn afgewogen composities, ontdaan van elke overbodigheid. Minimalistische studies in vorm en kleur die door hun pure eenvoud een verpletterende indruk op de kijker maken.